Atatürk Dönemi Türk dış politikası genel olarak iki ana evreye ayrılır. 1923-1930 yılları arasındaki birinci dönemde Lozan Barış Antlaşması’ndan bakiye kalan sorunların tasfiyesi öncelik taşırken; 1930-1939 yılları arasındaki ikinci dönemde ise dünya barışını tehdit eden revizyonist akımlara karşı çok taraflı iş birliği ve güvenlik arayışları merkezi bir rol oynamıştır.
Buna göre, aşağıdakilerden hangisi 1930’lu yıllarda Türk dış politikasının temel dinamiklerini yansıtan gelişmelerden veya yaklaşımlardan biri olarak değerlendirilemez?
- Aİtalya’nın 'Bizim Deniz' (Mare Nostrum) politikası ve Habeşistan’ı işgali karşısında kolektif güvenlik sistemlerine dahil olunması
- BBoğazlar Komisyonu'nun kaldırılarak Türkiye'nin stratejik güvenliğinin çok taraflı bir sözleşme ile uluslararası hukuk zemininde güçlendirilmesi
- Fransa ile yaşanan Dış Borçlar ve Yabancı Okullar gibi krizlerin milli egemenlik ve tam bağımsızlık ilkeleri gereği bir iç mesele kabul edilerek çözülmesiAnswer
- DBatı'da Balkan Antantı, Doğu'da Sadabat Paktı ile Türkiye'nin çevresinde bir barış ve güvenlik çemberi oluşturma gayretleri
- EHatay meselesinde 'Bağımsız Hatay Cumhuriyeti' aşamasından 'Anavatana Katılma' sürecine kadar uzanan aşamalı ve gerçekçi bir diplomasi izlenmesi
Answer
Dış Borçlar ve Yabancı Okullar sorunlarının çözümü, 1923-1930 arasındaki birinci dönemin temel özelliklerini yansıtır.
Dış Borçlar ve Yabancı Okullar meseleleri, Türkiye Cumhuriyeti'nin tam bağımsızlığını ve milli egemenliğini pekiştirdiği 1923-1930 yılları arasındaki ilk dönemin karakteristik gelişmeleridir. 1930'lu yıllarda ise odak noktası, Avrupa'da yükselen savaş tehdidine karşı bölgesel ittifaklar (Balkan Antantı, Sadabat Paktı) ve uluslararası örgütler (Milletler Cemiyeti) aracılığıyla sınır güvenliğini sağlamaya kaymıştır.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Atatürk Dönemi Dış Politika Evreleri ve Kronolojisi
Estimated Time:1m 30s