Question

Difficulty: MediumTürk Dış Politikasının Temel İlkeleri ve Dönemler

Atatürk Dönemi Türk dış politikası, temel amaçları ve karşılaşılan sorunların niteliği bakımından 192319301923-1930 ve 193019391930-1939 yılları olmak üzere iki ana döneme ayrılmaktadır.

Aşağıdaki tabloda bu dönemlerin genel özellikleri ve bu dönemlerde ön plana çıkan bazı konular verilmiştir:

DönemTemel Strateji / Odak NoktasıÖne Çıkan Bazı Başlıklar
**I. Dönem (192319301923-1930)**Lozan’dan kalan pürüzleri gidermek ve bağımsızlığı pekiştirmekYabancı Okullar, Nüfus Mübadelesi, Musul Sorunu
**II. Dönem (193019391930-1939)**Yaklaşan savaş tehdidine karşı bölgesel ve küresel barışı korumakBalkan Antantı, Sadabat Paktı, Milletler Cemiyeti

Bu tablo ve dış politikanın dönemlik değişimleri dikkate alındığında, Türk dış politikasının bu iki dönemi arasındaki temel stratejik fark aşağıdakilerden hangisidir?

  1. A
    Birinci dönemde Batılı devletlerle iş birliği aranırken, ikinci dönemde tam bağımsızlık ilkesinden taviz verilerek yalnızlık politikasının benimsenmesi
  2. Birinci dönemde ikili diploması yoluyla egemenlik haklarını korumaya odaklanılırken, ikinci dönemde çok taraflı ittifaklar ve kolektif güvenlik sistemine ağırlık verilmesiAnswer
  3. C
    Birinci dönemde yayılmacı bir siyaset izlenerek yeni topraklar kazanılmaya çalışılması, ikinci dönemde ise mevcut sınırların korunmasına dönülmesi
  4. D
    Birinci dönemde sadece İslam dünyasıyla ilişkiler geliştirilirken, ikinci dönemde sadece Avrupa devletleriyle diplomatik temas kurulması
  5. E
    Birinci dönemde Milletler Cemiyeti kararlarına tam bağlılık gösterilmesi, ikinci dönemde ise uluslararası kuruluşlardan çekilerek içe kapalı bir ekonomi modeline geçilmesi

Answer

Birinci dönemde ikili diploması yoluyla egemenlik haklarını korumaya odaklanılırken, ikinci dönemde çok taraflı ittifaklar ve kolektif güvenlik sistemine ağırlık verilmesi
Türk dış politikasının birinci döneminde (192319301923-1930), yeni kurulan devletin bağımsızlığını pekiştirmek ve Lozan Antlaşması'ndan geriye kalan sorunları (Musul, Mübadele vb.) ikili müzakerelerle çözmek temel esastır. İkinci dönemde (193019391930-1939) ise dünya genelinde yükselen savaş tehdidine karşı Milletler Cemiyeti, Balkan Antantı ve Sadabat Paktı gibi oluşumlarla kolektif güvenlik ve çok taraflı iş birliği stratejisi izlenmiştir. Bu durum dış politikada bir yöntem ve odak kaymasını ifade eder.

Step-by-Step Solution

1
Dönemlerin içeriklerini analiz et.
192319301923-1930 arası Musul, Mübadele ve Borçlar gibi konular Lozan'dan devreden ve Türkiye'nin egemenliğini doğrudan ilgilendiren pürüzlerdir.
Bu konular genellikle ilgili tek bir devletle (İngiltere, Yunanistan, Fransa) ikili görüşmelerle çözülmeye çalışılmıştır.
2
İkinci dönemin küresel şartlarını değerlendir.
19301930'dan sonra İtalya ve Almanya'nın saldırgan politikaları dünya barışını tehdit etmeye başlamıştır.
Türkiye bu tehdide karşı tek başına kalmak yerine Balkan Antantı (19341934) ve Sadabat Paktı (19371937) gibi çok taraflı bölgesel paktlara öncülük etmiş, Milletler Cemiyeti'ne katılmıştır.
3
Stratejik farkı belirle.
Odak noktası 'Lozan'ın tasfiyesi'nden 'Uluslararası Güvenlik' arayışına kaymıştır.
Bu değişim, Türkiye'nin dış politikada 'statükocu' (mevcudu koruyan) ve 'barışçı' kimliğini kolektif platformlara taşıdığını gösterir.

Key Concept

Atatürk Dönemi Dış Politika Safhaları

Hints

1
Birinci dönemde Türkiye'nin kendi 'ev ödevlerini' (Lozan kalıntılarını) bitirmeye çalıştığını, ikinci dönemde ise 'dünyadaki yangını' söndürmeye veya uzak durmaya çalıştığını düşünün.

Practice More

Balkan Antantı ve Sadabat Paktı'nın hangi yayılmacı devletlere karşı kurulduğunu (İtalya ve Almanya) incelemek konuyu pekiştirecektir.
Estimated Time:1m 15s
Rate this question