Türkiye'de bitki coğrafyası araştırmalarında çalı formasyonları; iklim özellikleri, yükselti sınırları ve beşerî müdahalelerin senteziyle analiz edilmektedir. Maki, garig ve psödomaki (yalancı maki) formasyonlarının her birinin kendine özgü bir ekolojik nişi ve oluşum süreci bulunmaktadır.
Türkiye'deki çalı formasyonlarının coğrafi dağılışı ve karakteristik özellikleri dikkate alındığında, aşağıdaki analizlerden hangisi yanlıştır?
- AAkdeniz iklim kuşağındaki kızılçam ormanlarının tahribiyle oluşan maki formasyonunda sandal, kermes meşesi, zeytin ve zakkum gibi her dem yeşil çalılar baskındır.
- BMaki örtüsünün aşırı tahrip edildiği ve toprak tabakasının inceldiği alanlarda gelişen abdestbozan ve süpürge çalısı gibi daha kısa boylu ve kurakçıl türler garig formasyonunu oluşturur.
- CKaradeniz kıyı kuşağında nemli yapraklı ormanların tahrip edilmesiyle ortaya çıkan psödomaki formasyonu, tür bileşimi açısından makiye benzese de kışın yaprak döken türlerin baskınlığıyla ondan ayrılır.
- DMaki elemanlarının Ege Bölgesi'nde iç kesimlere doğru yaklaşık km kadar sokulabilmesi, dağların kıyıya dik uzanarak denizel etkinin vadi oluklarından içeri sızmasının bir sonucudur.
- Maki üst sınırının Akdeniz'den Marmara'ya doğru alçalması Marmara'nın ortalama yükseltisinin azlığıyla ilgiliyken; bu sınırın üzerindeki sahalarda geven ve çoban yastığı gibi psödomaki türleri hakimdir.Answer
Answer
Maki üst sınırının kuzeye gidildikçe alçalmasının sebebi matematik konumdur (enlem) ve geven/çoban yastığı gibi türler çalı değil, ot (bozkır) formasyonuna aittir.
Maki üst sınırının Marmara'ya doğru azalması, Marmara'nın ortalama yükseltisinin azlığından değil, enlem etkisine bağlı olarak sıcaklığın düşmesinden kaynaklanır. Ayrıca geven ve çoban yastığı gibi türler psödomaki değil, İç Anadolu ve yüksek dağlarda görülen bozkır (step) formasyonuna ait türlerdir.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Türkiye'de Çalı Formasyonlarının Dağılış Faktörleri ve Tür Ayrımı
Estimated Time:2m 0s