Paranın 'değer muhafaza aracı' olma fonksiyonu, parayı reel varlıklardan ve diğer finansal araçlardan ayıran 'likidite' özelliği ile bazen ters yönde çalışabilir. Paranın likidite derecesi en yüksek seviyede olsa da, özellikle yüksek enflasyon dönemlerinde satın alma gücünü koruma kapasitesi önemli ölçüde zayıflar. Buna göre, paranın likidite avantajına rağmen 'değer muhafaza' işlevinin zayıfladığı bir ekonomik ortamda, rasyonel bireylerin aşağıdakilerden hangisini yapması beklenir?
- AFırsat maliyeti arttığı için elde tutulan nakit (para) miktarını artırmaları
- BParanın 'değişim aracı' olarak kullanımını tamamen bırakıp sadece takas ekonomisine dönmeleri
- Servetlerini likiditesi daha düşük ancak değer koruma özelliği daha yüksek olan reel veya finansal varlıklara kaydırmalarıAnswer
- DParanın 'hesap birimi' fonksiyonunu güçlendirmek için tüm fiyatları yerel para cinsinden sabitlemeyi tercih etmeleri
- EParanın üretim maliyetindeki artışı gerekçe göstererek daha fazla madeni para talep etmeleri
Answer
Rasyonel bireylerin servetlerini likiditesi daha düşük ancak değer koruma özelliği daha yüksek olan reel veya finansal varlıklara kaydırmaları
Para, likiditesi en yüksek varlık olduğu için işlem kolaylığı sağlar; ancak enflasyonist ortamlarda satın alma gücü hızla eridiği için iyi bir değer muhafaza aracı değildir. Rasyonel bir birey, paranın sağladığı bu likidite avantajından vazgeçerek (likidite maliyetine katlanarak), servetini enflasyona karşı korumalı olan ancak nakde dönüştürülmesi daha zor (düşük likiditeli) olan altın, gayrimenkul veya döviz gibi varlıklara kaydırır. Bu durum, paranın fonksiyonları arasındaki tercih ve dengeyi açıklar.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Likidite ve Değer Muhafaza Fonksiyonu İlişkisi