Varyans analizi (ANOVA) uygulamalarında parametrik testlerin geçerliliği, belirli temel varsayımların sağlanmasına bağlıdır. Bu varsayımların ihlal edilmesi, Tip I ve Tip II hata oranlarını doğrudan etkileyerek yanıltıcı sonuçlara yol açabilir. Buna göre, bir ANOVA modelinde normallik varsayımının incelenmesi sürecinde, istatistikçinin odaklanması gereken temel bileşen ve kullanabileceği test istatistiği aşağıdakilerin hangisinde doğru olarak ifade edilmiştir?
- Gözlem değerleri ile beklenen değerler arasındaki farkların (hata terimlerinin), Shapiro-Wilk veya Kolmogorov-Smirnov testi aracılığıyla normal dağılıma uygunluğunun değerlendirilmesi.Answer
- BDeneydeki bağımlı değişkene ait tüm ölçümlerin bir bütün olarak ele alınıp, hata terimlerine inilmeden Kolmogorov-Smirnov testi ile genel normalliğinin analiz edilmesi.
- CDeney tasarımında yer alan bağımsız değişkenlerin (faktörlerin), Shapiro-Wilk testi kullanılarak normal dağılımlı bir yığından seçilip seçilmediğinin kontrol edilmesi.
- DGruplar arası hata varyanslarının eşitliğinin Levene testi ile sınanması ve bu eşitlik sağlandığında normallik varsayımının da kendiliğinden karşılandığının kabul edilmesi.
- EHer bir muamele düzeyindeki ortalamaların, Shapiro-Wilk testi yardımıyla evren ortalamasına göre simetrik dağılıp dağılmadığının incelenmesi.
Answer
Doğru yaklaşım, modelin tahminleri ile gerçek gözlemler arasındaki farklar olan hata terimlerinin (artıkların) normal dağılıma uygunluğunun Shapiro-Wilk veya Kolmogorov-Smirnov testleriyle incelenmesidir.
ANOVA modelinin yapıtaşı olan doğrusal model denkleminde, şansa bağlı hata terimlerinin bağımsız, sıfır ortalamalı ve normal dağılımlı olduğu varsayılır. Bu nedenle normallik incelemesi bağımlı veya bağımsız değişkenlerin ham değerleri üzerinden değil, modelin ürettiği hata terimleri (gözlem ile beklenen değer arasındaki farklar) üzerinden Shapiro-Wilk veya Kolmogorov-Smirnov gibi testlerle yapılmalıdır.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Hataların (Artıkların) Normalliği Varsayımı