Maliye politikasının temel araçları olan kamu harcamaları, vergiler ve borçlanmanın makroekonomik işleyiş mekanizmaları ve genel çerçevesi dikkate alındığında, aşağıdaki ifadelerden hangisi yanlıştır?
- AReel kamu harcamaları (mal ve hizmet alımları) ekonomideki toplam talebi doğrudan etkileyen bir mekanizmaya sahipken; vergiler ve transfer ödemeleri, ekonomik birimlerin harcanabilir gelirlerini değiştirerek toplam talep üzerinde dolaylı bir etki yaratır.
- BGeleneksel maliye yaklaşımında devlet borçlanması yalnızca bütçe açıklarının finansmanı için başvurulan istisnai bir yöntem olarak değerlendirilirken; modern maliye politikasında piyasadaki likiditeyi ve toplam talebi düzenleyen bağımsız bir istikrar aracı olarak kabul edilir.
- Devlet borçlanmasının bir maliye politikası aracı olarak makroekonomik etkinliği borçlanmanın kaynağına ve vadesine duyarlı değildir; hazinenin yurt içi piyasalardan yapacağı her türlü borçlanma, faiz oranlarını yukarı iterek özel kesim yatırımları üzerinde kaçınılmaz olarak aynı derecede dışlama (crowding-out) etkisi yaratır.Answer
- Dİradi (ihtiyari) maliye politikası araçlarının makroekonomik şoklara karşı tepki verme süreci; yasal düzenleme gerekliliği, parlamentodaki onay süreçleri ve bürokratik işlemler nedeniyle para politikasına kıyasla daha uzun bir iç gecikmeye (karar ve uygulama gecikmesi) tabidir.
- EVergi politikası araçlarının konjonktürel dalgalanmalara karşı esnekliği büyük ölçüde vergi sisteminin yapısına bağlı olup; artan oranlı gelir vergileri, ekonomik genişleme ve daralma dönemlerinde otonom (sabit) vergilere kıyasla daha güçlü bir otomatik istikrar sağlayıcı işlevi görür.
Answer
Devlet borçlanmasının kaynağına ve vadesine duyarlı olmadığı ve her türlü iç borçlanmanın aynı derecede dışlama etkisi yarattığını iddia eden ifade yanlıştır.
Devlet borçlanmasının makroekonomik etkinliği, borçlanmanın kaynağına ve vadesine son derece duyarlıdır. Örneğin; devletin bütçe açığını Merkez Bankası kaynaklarıyla (emisyon) finanse etmesi durumunda piyasaya yeni likidite çıkar, para arzı artar ve faiz oranları üzerinde doğrudan bir yukarı yönlü baskı (dışlama etkisi) oluşmaz. Buna karşılık, fonların doğrudan hanehalkı veya firmalardan uzun vadeli senetlerle borçlanılması piyasadaki mevcut tasarrufları emer, faiz oranlarını artırır ve özel kesim yatırımlarını dışlar. Dolayısıyla, 'her türlü borçlanma aynı derecede dışlama etkisi yaratır' ifadesi teorik olarak kesinlikle yanlıştır.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Maliye Politikası Araçlarının Özellikleri ve Borçlanmanın Makroekonomik Etkileri