Refah ekonomisinde toplumsal refahın ölçülmesinde kullanılan sosyal refah fonksiyonları, bireysel faydaların toplulaştırılma biçimine ve gelir dağılımına yönelik normatif tercihlere göre farklılık gösterir.
Buna göre; Bentham (Faydacı), Rawls (Maximin) ve Bernoulli (Nash) sosyal refah fonksiyonlarının matematiksel yapıları ve farksızlık eğrileriyle ilgili aşağıdaki değerlendirmelerden hangisi doğrudur?
- ABenthamcı fonksiyon farksızlık eğrilerini orijine göre dışbükey (konveks) olarak tanımlarken, Bernoulli yaklaşımı bireyler arası tam ikameye izin veren doğrusal eğrileri esas alır.
- Rawlsçı yaklaşımda sosyal farksızlık eğrileri dik açılıdır (L tipi) ve bu durum, en dezavantajlı bireyin refahı artmadıkça diğer bireylerin fayda artışlarının toplumsal refahı etkilemeyeceğini ifade eder.Answer
- CBernoulli (Nash) tipi sosyal refah fonksiyonu toplamsal bir yapıya sahip olup (), toplumdaki toplam fayda miktarının dağılımdan bağımsız olarak maksimize edilmesini hedefler.
- DBenthamcı yaklaşımda bireyler arası fayda ikame esnekliği sıfırdır, bu nedenle gelir transferleri toplumsal refah üzerinde hiçbir değişim yaratmaz.
- EBernoulli yaklaşımı farksızlık eğrilerini 'L' şeklinde tanımlayarak, toplumdaki her bireyin faydasının eşit ağırlıkla toplandığı mutlak eşitlikçi bir dağılımı zorunlu kılar.
Answer
Rawlsçı yaklaşımda sosyal farksızlık eğrilerinin dik açılı (L tipi) olması ve toplumsal refahın en kötü durumdaki bireye bağlı olması doğrudur.
Doğru olan değerlendirme, Rawlsçı yaklaşımın sosyal farksızlık eğrilerini dik açılı (L tipi) olarak tanımlamasıdır. Bu fonksiyon tipinde (), toplumsal refah seviyesi tamamen en düşük faydayaya sahip olan bireyin durumuna bağlıdır. Eğer bu bireyin faydası artırılmazsa, toplumun geri kalanının faydasındaki artışlar sosyal refahı etkilemez. Bu durum, bireyler arası fayda ikamesinin imkansız olduğunu (ikame esnekliğinin sıfır olduğunu) gösterir.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Sosyal Refah Fonksiyonlarının Geometrik ve Normatif Özellikleri
Estimated Time:2m 0s