Ekonomik kalkınmanın finansmanında, yatırımlar için gerekli fonların makroekonomik istikrar bozulmadan yurt içinden karşılanması kritik öneme sahiptir. Devlet, maliye politikası araçlarını kullanarak bireylerin tüketim tercihlerini değiştirebilir ve piyasa mekanizması içinde fon birikimini sağlayabilir.
Buna göre, aşağıdakilerden hangisi devletin vergilendirme yetkisini kullanarak doğrudan zorunlu tasarruf yaratmak yerine, bireyleri vergiden kaçınma güdüsüyle 'gönüllü tasarrufa' yönlendirerek kalkınmanın iç finansmanını desteklemeye yönelik bir uygulamadır?
- Gelir vergisinin yerine, matrah olarak yalnızca tüketilen tutarı esas alan artan oranlı harcama vergisinin getirilmesiAnswer
- BYurt içi tasarruf açığını kapatmak amacıyla, uluslararası finansal piyasalara yüksek getirili kamu tahvillerinin ihraç edilmesi
- CMarjinal tüketim eğilimi yüksek olan dar gelirli grupların satın alma gücünü desteklemek için kamu transfer ödemelerinin genişletilmesi
- DTüm mal ve hizmetlere uygulanan KDV gibi regresif nitelikteki dolaylı vergi oranlarının genel seviyesinin yükseltilmesi
- EToplumdaki yüksek kazançlar üzerindeki dolaysız vergi oranlarının artırılarak, elde edilen fonlarla gelir dağılımının düzeltilmesi
Answer
Doğru seçenek, gelir vergisinin yerine yalnızca tüketilen tutarı matrah kabul eden artan oranlı harcama vergisinin uygulanması gerektiğini belirten ifadedir.
Kalkınma ekonomisinde Nicholas Kaldor tarafından da şiddetle savunulan artan oranlı harcama vergisi (tüketim vergisi) modeli, gelirin yatırıma ve tasarrufa yönlendirilen kısmını vergi dışı bırakır. Sadece tüketime giden kısım üzerinden vergi alındığı için, bireyler yüksek vergi ödememek adına harcamalarını kısıp paralarını gönüllü olarak tasarruf etmeye yönelirler. Bu mekanizma, devletin cebri gücüyle fonlara el koyması (zorunlu tasarruf) yerine, piyasa teşvikleriyle yurt içi sermaye birikimini artırmayı hedefler.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Harcama Vergisi ve Gönüllü Tasarruflar