Question

Difficulty: Hardİçsel Büyüme Modelleri ve Üretken Kamu Harcamaları

Maliye politikasının uzun dönemli makroekonomik etkilerini inceleyen Neoklasik (Solow) büyüme modeli ile İçsel (Yeni) büyüme modelleri arasında önemli bir teorik ayrım bulunmaktadır. Neoklasik yaklaşıma göre maliye politikası araçları uzun dönem ekonomik büyüme oranını değiştiremezken; İçsel büyüme modellerinde devletin üstlendiği üretken kamu harcamalarının ekonominin uzun dönem büyüme oranını kalıcı olarak artırabildiği savunulmaktadır.

Buna göre, İçsel büyüme teorisinin üretken kamu harcamalarına atfettiği bu kalıcı büyüme etkisinin arkasında yatan temel teorik mekanizma aşağıdakilerden hangisidir?

  1. Altyapı, eğitim ve Ar-Ge gibi alanlara yapılan harcamaların ekonomi genelinde pozitif dışsallıklar yaratarak, özel fiziki sermayenin marjinal verimliliğinin azalması eğilimini ortadan kaldırmasıAnswer
  2. B
    Genişletici maliye politikasının efektif talebi artırarak ekonomideki atıl kapasiteyi ortadan kaldırması ve üretimi kısa sürede potansiyel sınırına ulaştırması
  3. C
    Kamu bütçesinin küçültülerek temel altyapı yatırımlarının tamamen serbest piyasaya bırakılmasının, dışlama (crowding-out) etkisini yok ederek teknolojik gelişmeyi hızlandırması
  4. D
    Vergi oranlarında yapılacak radikal indirimlerin emek arzını ve yatırımcıların risk alma isteğini artırarak enflasyonist baskı yaratmadan toplam arzı artırması
  5. E
    Artan oranlı gelir vergisi gibi otomatik istikrar sağlayıcıların konjonktürel dalgalanmaları yumuşatarak tasarruf oranlarını durağan durum seviyesine sabitlemesi

Answer

İçsel büyüme mekanizması, altyapı, eğitim ve Ar-Ge gibi üretken alanlara yapılan kamu harcamalarının ekonomi genelinde pozitif dışsallıklar (yayılma etkileri) yaratarak, özel fiziki sermayenin marjinal verimliliğinin azalması eğilimini engellemesi prensibine dayanır.
İçsel büyüme modellerinin (Romer, Lucas, Barro vb.) Neoklasik modelden en kritik farkı, büyümenin dışsal bir 'teknoloji perisi'ne bağlı olmamasıdır. Bu modellerde, devletin eğitim, sağlık, altyapı ve Ar-Ge gibi alanlara yaptığı 'üretken kamu harcamaları', ekonomi bütününde güçlü pozitif dışsallıklar (yayılma etkileri) oluşturur. Bu dışsallıklar, fiziki sermaye biriktikçe tek tek firmaların katlandığı 'sermayenin azalan marjinal verimliliği' problemini telafi eder. Verimlilikteki bu düşüş engellendiğinde (örneğin AK modelinde olduğu gibi), ekonomi belirli bir durağan duruma saplanıp kalmaz; sermaye yatırımları devam ettiği sürece büyüme oranı da kalıcı olarak yüksek seyreder.

Step-by-Step Solution

1
Neoklasik Modelin Sınırını Tespit Etme
Neoklasik (Solow) modelde fiziki sermaye biriktikçe 'Sermayenin Azalan Marjinal Verimliliği Yasası' işler. Bu nedenle sadece sermaye ve emek artışıyla uzun dönemde sürekli büyüme sağlanamaz, ekonomi durağan duruma (steady-state) ulaşır.
Teorik ayrımın temelini anlamak için geleneksel modelin neden tıkandığını bilmek gerekir.
2
İçsel Büyüme Modellerinde Kamu Harcamalarının İşlevini Analiz Etme
Barro gibi İçsel Büyüme Modelleri, devletin sunduğu altyapı, eğitim, sağlık ve Ar-Ge harcamalarını (üretken harcamalar) üretim fonksiyonuna dahil eder. Bu harcamalar özel sektör için maliyetsiz birer teknoloji ve verimlilik artışı kaynağı olarak çalışır.
Devletin harcamalarının sadece talep yönlü değil, arz yönlü kalıcı yapısal etkileri olduğunu göstermek için.
3
Dışsallık Mekanizması ile Büyüme İlişkisini Kurma
Üretken kamu hizmetlerinin yarattığı pozitif dışsallıklar (spillover effects), özel sermayenin azalan verimlilik eğilimini nötralize eder. Marjinal verimlilik sabit kaldığında, sermaye birikimi devam ettiği sürece ekonomi uzun dönemde de büyümesini sürdürür.
Maliye politikasının büyüme oranını neden sadece geçici bir süreliğine değil, kalıcı olarak değiştirebildiğini kanıtlamak için.

Key Concept

İçsel Büyüme Modellerinde Üretken Kamu Harcamaları ve Pozitif Dışsallık
Estimated Time:1m 30s
Rate this question