Makroekonomik durgunluk (resesyon) döneminde hanehalkı özel tüketimini hızla canlandırmak isteyen bir hükümet, bütçeden eşit tutarda kaynak tahsis edeceği iki alternatif politika seçeneğini değerlendirmektedir:
I. Seçenek: Düşük gelirli ve dezavantajlı gruplara yönelik doğrudan nakdi sosyal yardımların artırılması.
II. Seçenek: Kamu kurumlarının günlük faaliyetlerini sürdürebilmesi için gereken büro malzemesi, kırtasiye ve sarf malzemesi alımlarının artırılması.
Kamu giderlerinin tüketim üzerindeki etkileri bağlamında, bu iki seçeneğin 'harcanabilir gelir', 'transfer harcamaları' ve 'gerçek harcamalar' kavramları çerçevesinde değerlendirilmesine ilişkin aşağıdakilerden hangisi teorik olarak en doğrudur?
- I. Seçenek bir transfer harcaması niteliğiyle düşük gelir grubunun harcanabilir gelirini doğrudan artırır ve yüksek marjinal tüketim eğilimi sayesinde özel tüketimi şiddetle uyarırken; bir gerçek harcama olan II. Seçenek devletin kendi tüketimidir ve özel kesim tüketimi üzerindeki dolaylı etkisi tedarikçilerin marjinal tüketim eğilimine bağlı olarak daha zayıf kalabilir.Answer
- BI. Seçenek karşılığında devlete doğrudan bir mal veya hizmet sunulmadığı için bu harcamalar hanehalkı harcanabilir geliri üzerinde genişletici bir etki yaratamaz; özel tüketimi sadece gerçek harcamalar sınıfındaki II. Seçenek artırabilir.
- CKamu harcamalarının tamamı gelir dağılımı üzerinde eşdeğer bir etki yarattığından, transfer harcaması olan I. Seçenek ile gerçek harcama olan II. Seçenek harcanabilir gelir üzerinden özel tüketimde tamamen aynı oranda bir artış meydana getirecektir.
- DRozenberg sınıflandırmasına göre I. Seçenek gerçek (reel) harcamalar sınıfında yer aldığı için harcanabilir geliri doğrudan etkilerken, II. Seçenek transfer (gerçek olmayan) harcaması niteliğiyle tüketim üzerinde sadece uzun vadeli dolaylı etki yaratır.
- EII. Seçenekteki büro ve sarf malzemesi alımları tamamen yatırım harcamaları bütçesinden karşılandığı için cari dönem harcanabilir geliri artırmaz ve dolayısıyla güncel özel tüketim talebi üzerinde bir etki doğurmaz.
Answer
Doğru cevap, nakdi yardımların (I. Seçenek) transfer harcaması olarak alt gelir gruplarının yüksek marjinal tüketim eğilimi üzerinden özel tüketimi şiddetle uyardığını; mal alımlarının (II. Seçenek) ise devletin kendi tüketimini ifade eden gerçek harcama olup özel tüketimdeki etkisinin tedarikçilerin düşük marjinal tüketim eğilimi nedeniyle zayıf kalabileceğini belirten seçenektir.
I. Seçenekteki sosyal yardımlar ekonomik sınıflandırmada transfer harcamasıdır. Bu harcamalar üretim sürecine doğrudan bir talep yaratmasa da, düşük gelirli grupların harcanabilir gelirini anında artırır. Düşük gelirli grupların marjinal tüketim eğilimi (MPC) yüksek olduğu için, elde edilen kaynak hızla piyasaya özel tüketim talebi olarak döner. II. Seçenekteki büro malzemesi alımları ise devletin bir gerçek harcamasıdır ve milli gelirden doğrudan pay kullanır. Ancak bu para, ihaleyi kazanan veya malı satan işletmelere gider. İşletme sahiplerinin marjinal tüketim eğilimleri alt gelir gruplarına kıyasla daha düşük olduğundan, bu politikanın ikincil turlarda yaratacağı uyarılmış özel tüketim etkisi nispeten daha az olacaktır.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Kamu Giderlerinin Tüketim ve Gelir Dağılımı Etkisi
Estimated Time:2m 0s