Question

Difficulty: HardBütçe Açıklarının Kapatılması Amacıyla Borçlanma

Gelişmekte olan bir ekonomide, kamu personel giderleri ve cari transferlerdeki kalıcı artışlar bütçe dengesinde yapısal bir bozulmaya yol açmıştır. Karar alıcılar, bu açığı kapatırken geleneksel maliye kurallarına sadık kalmak ve makroekonomik dengesizlikleri (özellikle enflasyonu) tetiklememek istemektedir. Borçlanmanın maliye teorisindeki "olağanüstü gelir" niteliği ve harcama türleri ile finansman ilişkisi dikkate alındığında, bu duruma ilişkin aşağıdaki değerlendirmelerden hangisi teorik olarak en doğrudur?

  1. Borçlanma temelde yatırım harcamalarının finansmanına tahsis edilmesi gereken olağanüstü bir gelir olduğundan, yapısal nitelikli cari harcama açıklarının parasal genişleme yerine olağan bir gelir olan vergilerin artırılmasıyla karşılanması esastır.Answer
  2. B
    Bütçe açıklarının doğrudan Merkez Bankası kaynaklarına başvurularak (para basılarak) kapatılması, devlet için borç servis yükü doğurmayacağından, borçlanmaya kıyasla enflasyonist baskıları azaltan en güvenilir iç finansman yöntemidir.
  3. C
    Cari harcamalardan kaynaklanan bütçe açıklarının piyasadan borçlanılarak finanse edilmesi, maliye teorisinde borçlanmayı cari hizmetler için olağan bir gelir olarak kabul eden klasik yaklaşımın zorunlu bir gereğidir.
  4. D
    Kamu borçlanması tıpkı özel kesim borçlanmasında olduğu gibi yalnızca kâr maksimizasyonu amacıyla yapıldığından, açığın vergi yerine faiz oranı en düşük borçlanma araçlarıyla kapatılması mali sürdürülebilirliğin tek şartıdır.
  5. E
    Cari harcamaların finansmanında vergilerin artırılması yerine devlet tahvili ihracına gidilmesi, borçlanmanın olağanüstü gelir niteliğini ortadan kaldırarak mali yükün sadece mevcut neslin üzerinde kalmasını sağlar.

Answer

Yapısal nitelikli cari harcama açıklarının parasal genişleme yerine olağan bir gelir olan vergilerin artırılmasıyla karşılanması esastır.
Doğru seçenek, borçlanmanın geleneksel maliye teorisindeki yerini tam ve doğru bir biçimde özetlemektedir. Devletin olağan ve sürekli giderleri olan cari harcamaların, olağan bir gelir olan vergilerle finanse edilmesi gerekir. Bütçe açığının temelini oluşturan bu cari harcamalar için parasal genişlemeye (para basmaya) gidilmesi enflasyon yaratır. Borçlanmaya gidilmesi ise 'Altın Kural'a aykırıdır çünkü borçlanma olağanüstü bir gelirdir ve kural olarak yalnızca gelecek nesillere de fayda sağlayacak yatırım projelerinde kullanılmalıdır.

Step-by-Step Solution

1
Açığın kaynağını ve niteliğini tespit et.
Açık, kamu personel giderleri ve cari transferler gibi cari harcamalardaki kalıcı artışlardan kaynaklanan yapısal bir açıktır.
Harcamanın türü (cari vs. yatırım), maliye teorisinde uygun finansman yönteminin belirlenmesinde temel kriterdir.
2
Borçlanmanın maliye teorisindeki kavramsal yerini belirle.
Geleneksel maliye yaklaşımında borçlanma, olağan bir gelir kaynağı değil, olağanüstü bir gelirdir.
Devletin asli ve sürekli gelir kaynağı vergilerdir. Borçlanma ancak istisnai durumlarda ve belirli şartlarda başvurulması gereken bir yöntemdir.
3
Altın Kural (Golden Rule) prensibini uygula.
Cari harcamalar olağan gelirlerle (vergilerle), yatırım harcamaları ise olağanüstü gelirlerle (borçlanma ile) finanse edilmelidir.
Cari harcamaların faydası o yıl tükenirken, yatırım harcamaları gelecek nesillere de fayda sağlar. Bu nedenle yatırımın borç yükünün gelecek nesillere yansıtılması adildir, ancak cari harcamalar için borçlanmak gelecek nesillere haksız bir yük aktarır.
4
Alternatif finansman yöntemlerini (para basma ve vergi artışı) değerlendir.
Para basmak (monetizasyon) enflasyonu doğrudan körükler. Bu senaryoda enflasyonist baskı istenmediğinden ve borçlanma cari harcamalar için teorik olarak uygun olmadığından, vergi artışı en tutarlı geleneksel yöntemdir.
Makroekonomik istikrarı bozmadan yapısal cari açıkları kapatmanın teorik olarak en sağlam yolu olağan gelirleri artırmaktır.

Key Concept

Bütçe Açıklarının Finansmanı ve Maliye Teorisinde Altın Kural
Rate this question