Question

Difficulty: Very hardUluslararası Yargı Kararları (İçtihatlar)

Kıtalararası balistik füze denemeleri nedeniyle komşusuyla gerilim yaşayan X Devleti, sınırlandırma ve güvenlik ihlali iddialarıyla konuyu Uluslararası Adalet Divanına (UAD) taşımıştır. X Devleti, iddialarını temellendirirken Divan'ın yirmi yıl önce benzer bir krizde başka iki devlet arasında verdiği karara atıf yapmış ve 'Divan'ın bu kararının uluslararası hukukta doğrudan bir kural yarattığını, bu sebeple normlar hiyerarşisinde asli bir bağlayıcılığa sahip olan bu emsalin (stare decisis) mevcut uyuşmazlığa aynen tatbik edilmesi gerektiğini' öne sürmüştür. Y Devleti ise bu iddiayı reddetmiştir.

Uluslararası Adalet Divanı Statüsü'nün ilgili maddeleri ile uluslararası hukukun kaynakları bağlamında, X Devleti'nin iddiasına ilişkin aşağıdaki hukuki değerlendirmelerden hangisi doğrudur?

  1. A
    X Devleti'nin iddiası geçerlidir; zira UAD Statüsü'ne göre uluslararası yargı kararları ve öğreti, devletlerin uygulamalarından bağımsız olarak tek başına uyuşmazlıkları çözen asli ve kurucu hukuk kaynaklarıdır.
  2. B
    Divan kararları, uluslararası normlar hiyerarşisinde antlaşmalardan üstün, ancak emredici kurallardan (jus cogens) sonra gelen bir nitelik taşıdığından iddia kısmen kabul edilebilir.
  3. C
    İddia haklıdır; yargı kararları hukukun genel ilkeleri kapsamında değerlendirildiğinden, Divan'ın önceki kararları hakkaniyet ve nisfet kuralı gereği tüm devletler için doğrudan emsal oluşturur.
  4. D
    Divan kararlarının bu davada bağlayıcı bir emsal olabilmesi için, uyuşmazlığın tarafı olan X ve Y devletlerinin daha önce UAD'nin zorunlu yargı yetkisini ihtiyari bir bildirimle tanımış olmaları şarttır.
  5. Uluslararası yargı kararları doğrudan yeni bir hukuk kuralı ihdas edemez ve kural olarak yalnızca davanın tarafları ile ilgili uyuşmazlık için bağlayıcıdır; bu nedenle karar, sadece mevcut hukuk kurallarının tespitinde başvurulabilecek yardımcı bir araç niteliğindedir.Answer

Answer

Uluslararası yargı kararlarının yeni bir hukuk kuralı ihdas edemeyeceğini ve sadece davanın tarafları ile ilgili uyuşmazlık için bağlayıcı olup kural tespitinde yardımcı kaynak niteliği taşıdığını belirten ifadedir.
Doğru yanıt, UAD Statüsü'nün iki temel maddesini (38 ve 59) eksiksiz olarak sentezlemektedir. Madde 38'e göre yargı kararları, uluslararası hukukun asli bir kaynağı değil, 'hukuk kurallarının belirlenmesinde yardımcı bir araçtır'. Madde 59 ise açıkça 'Divan'ın kararı, sadece uyuşmazlığın tarafları için ve o dava bakımından bağlayıcıdır' diyerek uluslararası hukukta Anglosakson hukukundaki gibi katı bir 'emsal (stare decisis)' sisteminin bulunmadığını düzenler. Bu nedenle Divan kararları yasa koyucu bir etkiyle yeni hukuk kuralı yaratmaz, uyuşmazlığın tarafı olmayan devletler için asli bir dayanak olarak dayatılamaz.

Step-by-Step Solution

1
X Devleti'nin 'emsal kararlar kural yaratır ve asli kaynaktır' iddiasını UAD Statüsü bağlamında analiz etmek.
UAD Statüsü Madde 38(1)(d)'ye göre yargı kararlarının asli değil, hukuk kurallarının belirlenmesinde kullanılan yardımcı araç (subsidiary means) olduğu tespit edilir.
Uluslararası hukukta yargı organlarının doğrudan kanun koyucu (yasama) bir yetkisi bulunmamaktadır.
2
Kararların 'stare decisis' (emsal) ilkesi çerçevesinde bağlayıcılık kapsamını incelemek.
UAD Statüsü Madde 59 uyarınca Divan kararları sadece davanın tarafları ve o özel dava için bağlayıcıdır.
İç hukukta (özellikle Anglosakson sisteminde) geçerli olan katı emsal karar (stare decisis) kuralı uluslararası hukukta geçerli değildir.
3
Bu iki ilkeyi birleştirerek X Devleti'nin iddiasının hukuki geçerliliğini sonuca bağlamak.
X Devleti'nin daha önceki kararın kendileri için mutlak bağlayıcı bir yasa gibi uygulanması talebi hukuken temelsizdir; karar ancak mevcut kuralların (örneğin örf ve âdetin) ispatına yardımcı olabilir.
Yargı kararlarının fonksiyonu hukuk yaratmak değil, olan hukuku tespit etmektir.

Key Concept

Uluslararası Hukukun Yardımcı Kaynakları ve UAD Statüsü Madde 59 (Nispi Bağlayıcılık)
Estimated Time:2m 0s
Rate this question