Question

Difficulty: HardUluslararası Yargı Kararları (İçtihatlar)

Uluslararası Adalet Divanı'nın (UAD) uyuşmazlık çözümündeki rolü ile bu süreçte ortaya çıkan içtihatların uluslararası hukukun genel gelişimi üzerindeki etkisi dikkate alındığında, yargı kararlarının "yardımcı kaynak" olma niteliğine dair aşağıdaki hukuki değerlendirmelerden hangisi isabetlidir?

  1. Yargı kararları, uluslararası hukukta doğrudan kural ihdas eden kurucu bir kaynak değildir; ancak mevcut teamül kurallarını veya hukukun genel ilkelerini otoriter bir şekilde saptayarak bu kuralların varlığına ve kapsamına dair kesin bir ispat aracı işlevi görürler.Answer
  2. B
    Divan kararları, Divan Statüsü'nün 38. maddesinde sayılan diğer kaynaklar arasında bir uyuşmazlık çıkması durumunda, uyuşmazlığı nihai olarak çözdükleri için antlaşmalarla eş değerde bir 'yorumlayıcı asli kaynak' statüsündedir.
  3. C
    Statü'nün 59. maddesindeki 'kararların nispiliği' ilkesi gereği, Divan'ın bir kararda yaptığı hukuki tespitler sadece o davanın taraflarını bağladığından, bu tespitlerin diğer devletler için bir 'hukuki kanıt' değeri taşıması mümkün değildir.
  4. D
    Uluslararası yargı içtihatları, Anglo-Amerikan hukukundaki 'stare decisis' ilkesine benzer şekilde, Divan'ı gelecekteki benzer davalarda aynı kuralı uygulamaya hukuken zorunlu kılan bağlayıcı bir emsal hiyerarşisi yaratır.
  5. E
    Yargı kararları, tespit ettikleri kuralın jus cogens (emredici norm) niteliğinde olması durumunda, Statü'nün 38. maddesindeki hiyerarşiyi aşarak antlaşmaların üzerinde bir asli hukuk kaynağı haline gelir.

Answer

Yargı kararlarının hukuk yaratıcı değil, mevcut hukuk kurallarını saptayıcı (law-determining) ve ispat edici bir yardımcı kaynak olduğunu belirten ifade doğrudur.
Uluslararası Adalet Divanı Statüsü Madde 38/1-d uyarınca yargı kararları, hukuk kurallarını doğrudan yaratan bir 'asli kaynak' (formal source) değil, mevcut kuralların varlığını ve kapsamını saptamaya yarayan bir 'yardımcı araçtır' (subsidiary means). Bu doğrultuda mahkemeler, yeni bir hukuk kuralı ihdas etmek yerine, mevcut olan ancak içeriği tartışmalı olabilecek teamül (yapılageliş) kurallarını teyit ederek onlara kesinlik kazandırır. Bu işlev literatürde 'hukuku belirleyici/saptayıcı' (law-determining) rol olarak adlandırılır.

Step-by-Step Solution

1
UAD Statüsü Madde 38 ve 59 arasındaki ayrımı belirleyin.
Madde 38 yargı kararlarını 'yardımcı araç' olarak sınıflandırırken, Madde 59 kararın sadece taraflar için bağlayıcı olduğunu (nispi etki) düzenler.
Uluslararası hukukta yargı organlarının yasama yetkisi yoktur; kararlar kural koymaz, kuralı açıklar.
2
Yardımcı kaynağın 'hukuku saptama' (law-determining) işlevini analiz edin.
Mahkemeler, bir teamül kuralının var olup olmadığını veya bir genel ilkenin içeriğini inceleyerek bu kuralın 'ispatını' yaparlar.
Yargı kararı yeni bir kural getirmese de mevcut olan ama belirsiz olan teamülün 'kristalleşmesini' sağlar.
3
Kararın bağlayıcılığı ile hukuki kuralın tespiti arasındaki sentezi kurun.
Karar sadece tarafları bağlasa da içindeki hukuki analiz, tüm uluslararası toplum için teamülün ne olduğunu gösteren en otoriter delildir.
Bu durum yargı kararlarını diğer devletler için de 'belirleyici' ama 'yardımcı' bir kaynak kılar.

Key Concept

Hukuku Saptayıcı (Law-determining) Araç Olarak Yargı Kararları

Hints

1
UAD Statüsü'nün 38. maddesindeki 'asli' ve 'yardımcı' kaynak ayrımını düşünün.
2
Bir mahkeme kararı yeni bir kanun mu yapar yoksa mevcut hukuku mu uygular?
3
Kararların sadece tarafları bağlaması, o karardaki hukuki analizin teamül hukukunu 'ispatlama' gücünü ortadan kaldırmaz.

Practice More

Uluslararası Adalet Divanı'nın 'Kuzey Denizi Kıta Sahanlığı' veya 'Nikaragua' davalarında teamül hukukunu nasıl tespit ettiğini incelemek bu kavramı pekiştirecektir.
Estimated Time:2m 0s
Rate this question