Uluslararası ilişkiler teorileri arasında yer alan bir yaklaşıma göre, devletlerin davranışlarını onların içsel özellikleriyle (rejim türü, liderlerin karakteri vb.) açıklamaya çalışan teoriler 'indirgemeci' (reductionist) bir hata yapmaktadır. Bu yaklaşıma göre, uluslararası politikanın doğasını kavrayabilmek için odaklanılması gereken yer, birimleri (devletleri) çevreleyen 'yapı'dır. Söz konusu yaklaşımın kurucusu, uluslararası yapıyı üç temel boyutla tanımlar: düzenleyici ilke, birimlerin işlevsel niteliği ve üçüncü bir boyut. Kuramcıya göre; uluslararası sistemin düzenleyici ilkesi (anarşi) sabittir ve devletler hayatta kalma güdüsüyle hareket ettikleri için işlevsel olarak birbirlerinden farksızdır. Bu iki boyut değişmez kabul edildiğinden, sistemin yapısında zaman içinde meydana gelen değişimleri ve uluslararası politikadaki farklı sonuçları açıklayan yegâne yapısal değişken, bu üçüncü boyuttur.
Buna göre, parçada bahsedilen kuramcının uluslararası sistemdeki yapısal değişimi açıklamak için kullandığı yegâne değişken ile bu kuramın literatürdeki adı aşağıdakilerin hangisinde doğru eşleştirilmiştir?
- ASistemin anarşik doğasından kaynaklanan mutlak kaos durumu – Yapısal Realizm
- BLiderlerin tehdit algılamaları ve iç siyasi dinamikler – Neoklasik Realizm
- Birimler arasındaki yeteneklerin dağılımı – NeorealizmAnswer
- DDevletlerin sistemdeki nihai hedefi olan güç maksimizasyonu – Saldırgan Realizm
- Eİnsan doğasındaki güç ve tahakküm kurma arzusu – Klasik Realizm