Uluslararası sistemdeki nesnel güç dağılımını dış politikanın temel belirleyicisi (bağımsız değişken) olarak kabul etmekle birlikte; sistemik baskıların doğrudan dış politika çıktılarına (bağımlı değişken) dönüşmediğini, bu sürecin devlet düzeyindeki 'stratejik kültür', 'karar alıcıların algıları' ve 'kamu kaynaklarını seferber etme kapasitesi' gibi unsurlar tarafından filtrelendiğini ileri süren realist yaklaşım aşağıdakilerden hangisidir?
- AKlasik Realizm
- BYapısal Realizm
- Neoklasik RealizmAnswer
- DSaldırgan Realizm
- ESavunmacı Realizm
Answer
Neoklasik Realizm, uluslararası sistemden gelen yapısal baskıların (bağımsız değişken), iç politikadaki algı ve kapasite gibi unsurlar (ara değişkenler) aracılığıyla dış politikaya (bağımlı değişken) aktarıldığını savunur.
Neoklasik Realizm, uluslararası sistemin anarşik yapısını ve güç dağılımını temel alırken, devletlerin bu baskılara neden farklı tepkiler verdiğini açıklamak için karar vericilerin algıları ve devletin içsel kapasitesi (ara değişkenler) gibi unsurları kullanır. Bu yönüyle neorealizmin sistemik odağı ile klasik realizmin içsel bakış açısını birleştirir.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Neoklasik Realizm: Sistemik baskıların iç politik ara değişkenler aracılığıyla filtrelenmesi.
Hints
1
Bu yaklaşım, Kenneth Waltz'un sistemik analizini iç politika unsurlarıyla 'zenginleştirmeyi' hedefler.
2
Gideon Rose tarafından isimlendirilen bu kuramda, devletin sistemden gelen sinyalleri doğru okuyup okuyamadığına bakılır.
3
'Ara değişken' (intervening variable) kavramı bu teorinin kalbinde yer alır; sistemden gelen baskılar bir 'süzgeçten' geçer.
Practice More
Randall Schweller'ın 'Dengeleme Noksanlığı' (Underbalancing) kavramını neoklasik realizm bağlamında inceleyebilirsiniz.
Estimated Time:1m 15s