Uluslararası Adalet Divanı (UAD), önüne gelen bir uyuşmazlıkta yargılama süreci devam ederken taraflardan birinin telafisi imkansız bir zarara uğramasını engellemek amacıyla Statü'nün 41. maddesi uyarınca "geçici önlemler" (provisional measures) kararı verebilir. Bu kararların hukuki niteliği ve uygulanması ile ilgili aşağıdakilerden hangisi doğrudur?
- Bu kararlar, Divan'ın yerleşik içtihatları uyarınca uyuşmazlığın tarafları için hukuken bağlayıcı nitelik taşımaktadır.Answer
- BGeçici önlemler, uyuşmazlık esastan çözülene kadar taraflara yol gösteren ancak hukuki zorunluluğu bulunmayan tavsiye kararlarıdır.
- CDivan'ın geçici önlem kararı alabilmesi için tarafların uyuşmazlık başında bu konuda Divan'a özel bir yetki vermiş olması şarttır.
- DGeçici önlemlerin bağlayıcı hale gelebilmesi için kararın BM Güvenlik Konseyi tarafından onaylanması ve üye devletlere tebliğ edilmesi gerekir.
- EDivan, geçici önlem kararı verebilmek için öncelikle yargı yetkisi (jurisdiction) konusundaki tüm itirazları kesin olarak karara bağlamalıdır.
Answer
Uluslararası Adalet Divanı'nın geçici önlem kararları, uyuşmazlığın tarafları için hukuken bağlayıcıdır.
Uluslararası Adalet Divanı Statüsü'nün 41. maddesinde geçen 'belirtmek' (indicate) ifadesi geçmişte tartışmalara yol açmış olsa da, Divan 2001 tarihli LaGrand davası kararıyla bu önlemlerin taraflar üzerinde hukuki bir yükümlülük yarattığını ve bağlayıcı olduğunu açıkça ilan etmiştir.
Step-by-Step Solution
Key Concept
UAD Geçici Önlemlerinin Bağlayıcılığı
Hints
1
UAD Statüsü'nün 41. maddesini ve bu maddede geçen yetkinin niteliğini düşünün.
2
Uluslararası hukukta 2001 tarihli LaGrand davasının, Divan kararlarının etkisi üzerindeki önemini hatırlayın.
Practice More
UAD kararlarının yerine getirilmemesi durumunda BM Güvenlik Konseyi'ne başvurma usulünü (BM Şartı m. 94) inceleyebilirsiniz.
Estimated Time:1m 30s