Examkin

Question

Difficulty: HardHans Morgenthau ve Siyasal Gerçekçiliğin Altı İlkesi

Klasik realizmin temel eserlerinden biri olan *Uluslararası Politika* (Politics Among Nations) kitabında Hans Morgenthau, 'Siyasal Gerçekçiliğin Altı İlkesi'ni formüle etmiştir. Morgenthau bu ilkeler bağlamında uluslararası siyasetteki güç mücadelesini ve devlet davranışlarını analiz ederken, teorisinin ontolojik temelini belirli bir yaklaşıma dayandırır.

Morgenthau'nun 'Siyasal Gerçekçiliğin Altı İlkesi' bağlamında, devletler arası ilişkilerde gözlemlenen bitmek bilmeyen güç arayışının ve çatışma potansiyelinin nihai kaynağı aşağıdakilerden hangisidir?

  1. A
    Uluslararası sistemdeki devletlerin mutlak kazanç elde etmek yerine, asimetrik güç dağılımı endişesiyle sürekli olarak göreli kazanç peşinde koşmaları
  2. B
    Devletleri kendi güvenliklerini sağlamak için zorunlu olarak güç maksimizasyonuna iten, uluslararası sistemin merkezi bir otoriteden yoksun anarşik yapısı
  3. Uluslararası politikayı yöneten nesnel yasaların da temelini oluşturan, insanın rasyonel ancak bencil ve tahakküm kurmaya eğilimli değişmez doğasıAnswer
  4. D
    Dış politika karar alıcılarının analiz düzeyindeki algısal hataları ve uluslararası anarşiyi salt bir kaos ve kuralsızlık durumu olarak yorumlamaları
  5. E
    Devletler arası ilişkileri sınırlandıracak ve düzenleyecek asgari ortak değerlerin paylaşıldığı bir uluslararası toplum mekanizmasının kurulamamış olması

Answer

Morgenthau'ya göre devletler arası güç arayışının ve çatışmanın nihai kaynağı, uluslararası politikayı yöneten nesnel yasaların da temelini oluşturan, insanın bencil ve tahakküm kurmaya eğilimli değişmez doğasıdır.
Morgenthau'nun siyasal gerçekçiliğinin altı ilkesinden ilki, siyasetin nesnel yasalar tarafından yönetildiği ve bu yasaların kökeninin insan doğasında bulunduğudur. Morgenthau'ya göre uluslararası alandaki güç mücadelesi, insanın doğuştan gelen bencil, çıkarcı ve tahakküm kurma arzusunun (animus dominandi) devletler düzeyindeki yansımasıdır. Çatışmanın nihai kaynağı sistem değil, insandır.

Step-by-Step Solution

1
Soru kökünde istenen teorik çerçeveyi ve temel problemi tespit etmek.
Soru, klasik realizmin kurucusu Morgenthau'nun güç mücadelesinin nihai kaynağı olarak neyi gördüğünü sormaktadır.
Teoriler arası karşılaştırma yapabilmek için sorunun ontolojik odağı ve aranan düşünürün (Morgenthau) temel yaklaşımı belirlenmelidir.
2
Morgenthau'nun 'Siyasal Gerçekçiliğin Altı İlkesi'nin temel varsayımını hatırlamak.
Birinci ilkeye göre siyaset, kökenlerini bencil insan doğasında bulan nesnel yasalar tarafından yönetilir.
Klasik realizm, devlet davranışlarını insan doğasının makro düzeydeki (devletler arası alan) yansıması olarak açıklar.
3
Seçeneklerdeki argümanları ilgili uluslararası ilişkiler teorileriyle eşleştirerek çeldiricileri elemek.
Anarşik yapı neorealizme, göreli kazanç tartışması neorealizm-neoliberalizm ikiliğine, kaos yanılgısı kavramsal algıya, toplum eksikliği ise İngiliz Okulu'na aittir. İnsan doğası doğrudan klasik realizmi temsil eder.
Yanlış seçenekleri kendi teorik bağlamlarına oturtarak doğru cevabı kavramsal bir kesinlikle tespit etmek.

Key Concept

Klasik Realizmde İnsan Doğası ve Güç Mücadelesi
Estimated Time:1m 30s
Rate this question

Topics

Hans Morgenthau ve Siyasal Gerçekçiliğin Altı İlkesi