Question

Difficulty: HardUluslararası Yargı Kararları (İçtihatlar)

Uluslararası Adalet Divanı (UAD) Statüsü'nün 38/1-d maddesinde yargı kararlarının "hukuk kurallarının belirlenmesinde yardımcı bir araç" (subsidiary means) olarak tanımlanması ile 59. maddede yer alan "Divan'ın kararı, ancak davanın tarafları ve o dava bakımından bağlayıcıdır" hükmü arasındaki ilişki, uluslararası hukukun kaynaklar sistemi açısından merkezi bir tartışma konusudur. Buna göre, söz konusu maddeler ve Divan'ın yargısal uygulamaları birlikte değerlendirildiğinde, uluslararası yargı kararlarının hukuki niteliği hakkında yapılabilecek en isabetli analiz aşağıdakilerden hangisidir?

  1. Yargı kararları kendiliğinden yeni bir hukuk kuralı yaratma gücüne sahip değildir; ancak mevcut teamül veya antlaşma kurallarının varlığını ve kapsamını saptayarak hukuk kuralının içeriğini somutlaştıran bir delil/ispat aracı işlevi görür.Answer
  2. B
    UAD Statüsü'nün 59. maddesi uyarınca kararların sadece tarafları bağlaması, bu kararların diğer uyuşmazlıklarda delil olarak kullanılmasını hukuken imkânsız kılar ve içtihadın gelişmesini engeller.
  3. C
    Divan'ın bir kuralı sürekli ve istikrarlı bir şekilde uygulaması (jurisprudence constante), o kararı 38. madde hiyerarşisinde antlaşmalarla eş değer bir asli kaynak statüsüne yükseltir.
  4. D
    Yargı kararları, uluslararası teamül hukukunun 'maddi unsuru' olan devlet uygulamasını doğrudan temsil ettiği için hukuken asli kaynaklar kategorisinde mütalaa edilmelidir.
  5. E
    Uluslararası hukukta Anglo-Sakson hukukundaki 'stare decisis' ilkesi tam anlamıyla geçerli olduğundan, Divan'ın verdiği bir karar tüm BM üyesi devletler için genel bir emredici norm (jus cogens) niteliği kazanır.

Answer

Yargı kararlarının yeni bir hukuk kuralı yaratmadığı, ancak mevcut kuralların içeriğini ve varlığını teyit eden, somutlaştıran bir ispat aracı işlevi gördüğünü belirten ifade doğrudur.
Uluslararası hukuk sisteminde mahkemeler kural koyucu (legislative) bir güce sahip değildir. UAD Statüsü'nün 38. maddesi uyarınca yargı kararları, antlaşma ve teamül gibi asli kaynaklardan farklı olarak, mevcut bir kuralın varlığını ispatlayan veya içeriğini netleştiren 'yardımcı' bir araçtır. 59. madde ise bu kararların emsal (precedent) olarak genel bağlayıcılığının olmadığını tescil ederek, kararların rolünün sadece o somut olayı çözmek ve genel hukuku 'saptamak' olduğunu doğrular.

Step-by-Step Solution

1
UAD Statüsü Madde 38 ve 59'un incelenmesi
38. madde kararları 'yardımcı araç', 59. madde ise 'taraflarla sınırlı bağlayıcılık' olarak tanımlar.
Uluslararası hukukta yargı kararlarının normatif gücünün sınırlarını belirlemek için bu iki madde arasındaki dengeyi anlamak gerekir.
2
İhdas edici (Constitutive) ve Saptayıcı (Declaratory) ayrımının yapılması
Divan kararları kural koymaz, kuralı bulur ve ilan eder (law-determining agency).
Uluslararası sistemde yasama yetkisi devletlere aittir; mahkemelerin yetkisi ise hukuku uygulamak ve yorumlamakla sınırlıdır.
3
Fonksiyonel analizin tamamlanması
Yargı kararlarının teamülün 'kristalize' olmasındaki rolü ve delil niteliği teyit edilir.
Kararların genel bağlayıcılığı olmasa da, uluslararası toplumda hukuki kesinliği sağlamak adına yüksek ikna edici otoriteye sahip olduğu sonucuna varılır.

Key Concept

Uluslararası yargı kararlarının 'hukuk saptayıcı' (law-determining) işlevi

Practice More

Uluslararası Adalet Divanı'nın Article 38(1)(d) altındaki yetkisi ile Article 38(2) altındaki 'Hakkaniyet ve Nisfet' (Ex Aequo et Bono) yetkisi arasındaki farkı incelemek, yargısal yetkinin sınırlarını anlamaya yardımcı olur.
Estimated Time:2m 0s
Rate this question