Uluslararası ilişkiler teorilerinin tarihsel ve felsefi kökenleri üzerine yapılan akademik bir çalışmada şu ifadelere yer verilmiştir:
'Devletlerin bekasını ve güç maksimizasyonu çabalarını salt uluslararası sistemin desantralize (merkezsiz) yapısıyla açıklamak eksik bir yaklaşımdır. Çatışmanın asıl kaynağı, sistemin dayattığı yapısal kısıtlamalardan ziyade, siyasal aktörlerin ontolojik kodlarında yer alan ve asla tatmin edilemeyen tahakküm kurma arzusudur. Bu felsefi gerçeklik, hem Peloponnesos Savaşları sırasında Atinalıların zayıflara karşı kurduğu meşhur diplomatik diyalogda hem de otorite öncesi doğa durumunun 'herkesin herkese karşı savaşı' olarak analiz edildiği metinlerde açıkça görülmektedir.'
Bu metinde eleştirilen teorik yaklaşım ve yazarın kendi savını temellendirdiği 'kavramsal dayanak - eser' eşleştirmesi aşağıdakilerin hangisinde doğru verilmiştir?
- Eleştirilen: Neorealizm | Dayanak: Çatışmanın kökenini insanın bencil doğasıyla açıklayan birey analiz düzeyi bağlamında 'Milos Diyaloğu' ve 'Leviathan'Answer
- BEleştirilen: Klasik Realizm | Dayanak: Uluslararası politikayı salt anarşik yapı ve güç dağılımıyla açıklayan sistem analiz düzeyi bağlamında 'Leviathan' ve 'Hükümdar' (Prens)
- CEleştirilen: İngiliz Okulu | Dayanak: Anarşinin kelime anlamıyla mutlak bir kaos ve düzensizlik ortamı yarattığı varsayımı bağlamında Machiavelli'nin 'Hükümdar' (Prens) eseri
- DEleştirilen: Saldırgan Realizm | Dayanak: Dış politikada temel amacın görece güçten ziyade mutlak kazanç elde etmek olduğu tezi bağlamında Thucydides'in 'Milos Diyaloğu'
- EEleştirilen: Savunmacı Realizm | Dayanak: Devletlerin güç kapasitelerinin iç siyasal rejimleriyle belirlendiği tezine dayanan devlet analiz düzeyi bağlamında Hobbes'un 'Leviathan' eseri