Examkin

Question

Difficulty: MediumKlasik Realizm'in Kökenleri ve Temel Düşünürleri

Klasik realist düşüncenin felsefi temellerini oluşturan erken dönem metinlerde, devletlerin dış politika davranışları genellikle birey analiz düzeyine indirgenerek açıklanır. Örneğin, Thucydides'in aktardığı *Milos Diyaloğu* veya Thomas Hobbes'un *Leviathan* eserinde resmedilen 'doğa durumu', uluslararası politikadaki güç mücadelesini sistemin kısıtlamaları yerine farklı bir nedensellikle temellendirir.

Buna göre, klasik realizmi neorealizmden (yapısal realizm) ayıran ve bu eserlerde temel referans noktası olarak alınan argüman aşağıdakilerden hangisidir?

  1. Uluslararası sistemdeki çatışma ve güç mücadelesinin temelinde, doğuştan bencil ve gücü maksimize etme eğiliminde olan insan doğası bulunmaktadır.Answer
  2. B
    Devletlerin güvenlik kaygılarını ve güç rekabetini belirleyen asli unsur, üstün ve merkezi bir otoriteden yoksun olan anarşik sistemdir.
  3. C
    Küresel siyasetteki kaos ortamı, devletlerin rasyonel karar alma süreçlerinden uzaklaşarak uluslararası hukuku bütünüyle reddetmesiyle ortaya çıkar.
  4. D
    Dış politika davranışları, devlet içi dinamiklerden veya bireysel motivasyonlardan ziyade uluslararası sistemin kutupluluk derecesi tarafından şekillendirilir.
  5. E
    Aktörler arasındaki güvensizlik, ortak değer ve kurallar etrafında birleşen bir uluslararası toplumun henüz tam anlamıyla inşa edilememiş olmasından kaynaklanır.

Answer

Klasik realizme göre çatışmaların ve güç mücadelesinin temel nedeni, doğuştan bencil ve gücü maksimize etme eğiliminde olan insan doğasıdır.
Klasik realizmin temel teorik zemini, devletlerin dış politika davranışlarının aslen onları yöneten bireylerin doğasından kaynaklandığı fikrine dayanır. Thucydides, Machiavelli, Hobbes ve modern dönemde Morgenthau gibi düşünürler; insanın doğuştan bencil, güvensiz ve daha fazla güç elde etme hırsına (animus dominandi) sahip olduğunu varsayarak, uluslararası sistemdeki savaşları ve rekabeti bu antropolojik/ontolojik özellikle açıklarlar. Bu yaklaşım, odak noktasını insan doğasından bütünüyle uluslararası sistemin yapısına (anarşiye) kaydıran neorealizmden temelden farklılaşır.

Step-by-Step Solution

1
Soru kökündeki eserlerin ve klasik realizmin güç mücadelesini açıklarken odaklandığı analiz düzeyini belirlemek.
Klasik realizm, uluslararası politikadaki olayları sistemin bütününden ziyade birey analiz düzeyi ve ontolojik bir gerçeklik olan insan doğası üzerinden açıklar.
Milos Diyaloğu'ndaki 'güçlüler yapabildiğini yapar' argümanı ve Hobbes'un 'insan insanın kurdudur' felsefesi doğrudan bireyin ontolojik yönelimlerine atıftır.
2
Neorealizm (yapısal realizm) ile klasik realizm arasındaki temel ontolojik farkı saptamak.
Neorealizm çatışmayı uluslararası sistemin anarşik (otoritesiz) yapısının bir zorunluluğu olarak görürken, klasik realizm kusurlu insan doğasını çatışmanın asıl nedeni olarak kabul eder.
Soruda bilhassa klasik realizmi neorealizmden kesin çizgilerle ayıran temel varsayım sorulmaktadır.
3
Seçenekleri analiz ederek klasik realizmin insan doğası vurgusunu doğru yansıtan ifadeyi bulmak.
İnsan doğasının bencilliği ve güç arzusu kavramları doğrudan klasik realizmi tanımlar.
Doğru yanıt, soruda vurgulanan 'yapısal zorunluluktan ziyade ontolojik gerçeklik' tanımıyla birebir eşleşmelidir.

Key Concept

Klasik Realizmde İnsan Doğası (Human Nature) Varsayımı
Rate this question

Topics

Klasik Realizm'in Kökenleri ve Temel Düşünürleri