Examkin

Question

Difficulty: HardÖzel Misyonlar (Ad Hoc Diplomasi) ve Uluslararası Örgüt Temsilcilikleri

1969 tarihli Özel Misyonlar Hakkında Sözleşme ile düzenlenen 'ad hoc' diplomasi rejimi ile devletlerin uluslararası örgütler nezdindeki temsilcilikleri (daimi temsilcilikler) karşılaştırıldığında, misyonun ve üyelerinin kabulü süreciyle ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?

  1. A
    Her iki misyon türünde de gönderen devletin, misyon şefi olarak atayacağı kişi için kabul eden veya ev sahibi devletten önceden 'agreman' (uygun bulma) alması zorunlu bir ön şarttır.
  2. Özel bir misyonun gönderilmesi için kabul eden devletin rızası (consent) şarttır; buna karşılık bir devletin uluslararası örgüte temsilci ataması ev sahibi devletin rızasına tabi değildir ve temsilci doğrudan örgüte akredite edilir.Answer
  3. C
    1969 Sözleşmesi uyarınca özel misyonun kabulü için taraflar arasında diplomatik ilişki bulunması bir ön şartken; uluslararası örgüt temsilciliği için ev sahibi ile gönderen devlet arasında diplomatik ilişki zorunlu değildir.
  4. D
    Özel misyon üyeleri kabul eden devlet tarafından herhangi bir zamanda 'istenmeyen kişi' ilan edilebilirken; uluslararası örgüt temsilcileri sadece ilgili örgütün genel sekreteri tarafından istenmeyen kişi ilan edilebilir.
  5. E
    Özel misyonların kabulü, gönderen devletin kabul eden devlet tarafından hukuken (de jure) tanındığı sonucunu doğururken; uluslararası örgüt nezdindeki temsilciliğin kabulünde böyle bir hukuki sonuç oluşmaz.

Answer

Özel bir misyonun gönderilmesi için kabul eden devletin rızasının (consent) şart olduğu, ancak uluslararası örgüt temsilciliklerinde ev sahibi devletin rızasına tabi olunmadığı ve temsilcinin doğrudan örgüte akredite edildiği seçenek doğrudur.
Doğru yanıt olan seçenek, özel misyonlar ile uluslararası örgüt temsilcilikleri arasındaki en temel usuli farkı vurgular. 1969 Viyana Sözleşmesi'ne göre özel misyon gönderilmesi kabul eden devletin açık rızasına bağlıdır (Madde 2). Buna karşın, bir uluslararası örgüt nezdinde temsilcilik açılması ve temsilci atanması üye devlet ile örgüt arasındadır; ev sahibi devletin bu süreci engelleme veya rıza gösterme yetkisi (ev sahibi ülke anlaşmalarındaki istisnalar dışında) bulunmamaktadır.

Step-by-Step Solution

1
Özel misyonların (ad hoc diplomasi) hukuki temelini analiz etme
1969 Özel Misyonlar Sözleşmesi Madde 2 uyarınca, bir devletin özel misyon gönderebilmesi için diğer devletin önceden rızasının alınması şarttır (ikili ilişki).
Özel misyonların geçici ve rızaya dayalı niteliğini anlamak için.
2
Uluslararası örgüt temsilciliklerinin akreditasyon usulünü inceleme
Üye devlet temsilcilerini doğrudan örgüte akredite eder; ev sahibi devletin bu atama üzerinde bir 'agreman' (uygun bulma) veya ön rıza yetkisi kural olarak bulunmaz (üç taraflı ilişki).
Örgütün bağımsızlığı ve üye devletlerin temsil hakkı arasındaki farkı ayırt etmek için.
3
Tanıma ve diplomatik ilişkilerle olan bağlantıyı kurma
Hem özel misyonlarda hem de örgüt temsilciliklerinde, taraflar arasında resmi diplomatik ilişki bulunması veya karşılıklı tanıma bir zorunluluk değildir.
Kavramsal karmaşayı (1961 Viyana Sözleşmesi kuralları ile farkı) gidermek için.

Key Concept

İkili (Bilateral) vs. Üç Taraflı (Tripartite) Diplomatik Akreditasyon

Practice More

1975 tarihli Devletlerin Uluslararası Örgütlerle İlişkilerinde Temsili Hakkında Viyana Sözleşmesi'nin (yürürlükte olmasa da doktrindeki etkisi) ev sahibi devletin PNG yetkisine getirdiği kısıtlamaları inceleyin.
Estimated Time:2m 0s
Rate this question

Topics

Özel Misyonlar (Ad Hoc Diplomasi) ve Uluslararası Örgüt Temsilcilikleri