Neoklasik realist kuramın temel argümanına göre, uluslararası sistemin anarşik yapısı ve güç dağılımı devletlerin davranışlarını tek başına ve doğrudan belirlemez; bu sistemik baskılar 'iletişim bandı' (transmission belt) olarak adlandırılan bir süreçten geçerek dış politikaya tahvil edilir. Bu süreçte sistemik sinyalleri filtreleyen çeşitli içsel unsurlar 'ara değişkenler' (intervening variables) olarak tanımlanır.
Buna göre, aşağıdakilerden hangisi Neoklasik realizmde dış politika çıktısını belirleyen 'ara değişkenler' kapsamında değerlendirilemez?
- AKarar alıcıların uluslararası sistemdeki güç dağılımına ve tehditlere yönelik öznel algıları
- BDevletin toplumdan kaynak çıkarma (extraction) ve bu kaynakları dış politika amaçları doğrultusunda mobilize etme kapasitesi
- Uluslararası sistemdeki kutupluluk yapısı ve devletler arasındaki nesnel güç dağılımıAnswer
- DDış politika yapım sürecinde etkili olan siyasal elitler arasındaki görüş birliği veya parçalanmışlık düzeyi
- EDevletin kurumsal yapısı ve stratejik kültüründen kaynaklanan yerleşik dış politika tercihleri
Answer
Uluslararası sistemdeki kutupluluk yapısı ve devletler arasındaki nesnel güç dağılımı, Neoklasik realizmde bir 'ara değişken' değil, sistemik baskıyı temsil eden bir 'bağımsız değişken'dir.
Neoklasik realizm; yapısal realizmden (Neorealizm) farklı olarak, uluslararası sistemdeki kutupluluk ve güç dağılımı gibi unsurları 'bağımsız değişken' olarak kabul eder. Bu bağımsız değişkenlerin dış politika tercihine (bağımlı değişken) dönüşmesi için devlet içi 'ara değişkenler'den (algı, devlet kapasitesi, elit uyumu vb.) geçmesi gerekir. Dolayısıyla uluslararası sistemin yapısı bir ara değişken değil, sürecin başlangıcındaki temel belirleyicidir.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Neoklasik Realizmde Analiz Düzeyleri ve Değişkenler
Estimated Time:1m 30s