Böbrek transplantasyonu sonrası gelişen akut hücresel rejeksiyon mekanizmasında, alıcının T lenfositlerinin greft içerisindeki vericiye ait "pasajör lökositler" (verici APC'leri) üzerindeki sağlam (intakt) MHC moleküllerini doğrudan tanıması (direkt yolak) ile ilgili aşağıdakilerinden hangisi doğrudur?
- Bu yolağa yanıt veren alıcı T lenfositlerinin frekansı (), tipik bir mikrobiyal antijene yanıt veren saf T lenfositlerinin frekansından çok daha yüksektir.Answer
- BBu süreçte yabancı proteinleri alıcıya ait profesyonel antijen sunan hücreler tarafından endosite edilip işlendikten sonra sunulur.
- CBu mekanizma, nakil sonrası ilk dakikalar içinde gelişen endotel hasarı ve yaygın trombozla karakterize rejeksiyonun temel nedenidir.
- DBu yolak, nakilden aylar/yıllar sonra gelişen ve greft vaskülopatisi (arterioskleroz) ile karakterize kronik rejeksiyonun tek immünolojik mekanizmasıdır.
- EDirekt tanıma sürecinde sadece sınıf II molekülleri rol oynar; sınıf I molekülleri sadece sitotoksik aktivite aşamasında devreye girer.
Answer
Direkt yolakta donör MHC moleküllerine yanıt veren alıcı T lenfositlerinin frekansının mikrobiyal antijenlere göre çok daha yüksek olması doğrudur.
Direkt tanıma yolağında, alıcı T hücreleri vericiye ait MHC molekülünü herhangi bir işleme tabi tutulmadan doğrudan tanır. Birçok farklı T hücresi klonu, yabancı MHC'nin yüzeyindeki epitopları sanki kendi MHC'si ve spesifik bir peptitmiş gibi algıladığı için (çapraz reaksiyon), alloreaktif T hücrelerinin frekansı normal bir mikrobiyal antijene göre çok daha yüksektir (yaklaşık %1-10). Bu durum, akut rejeksiyonun neden bu kadar şiddetli gelişebildiğini açıklar.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Direkt Alloreaktivite ve T Hücresi Frekansı
Estimated Time:1m 30s