Biyoçeşitliliğin ve genetik kaynakların korunması, ekosistem hizmetlerinin sürdürülebilirliği için temel bir gerekliliktir. Nesli tehlike altında olan endemik bir bitki türünün korunması amacıyla yürütülen çalışmalarda yerinde koruma (in-situ) ve yapay ortamda koruma (ex-situ) yöntemleri tercih edilmektedir.
Bu koruma yöntemleri ve bunların genetik kaynakların sürdürülebilirliğine etkileri ile ilgili,
I. Yerinde koruma (in-situ) uygulamaları, türün kendi ekosistemindeki diğer organizmalarla olan koevrimsel (birlikte evrimleşme) ilişkilerini ve doğal seçilim baskılarını koruyarak gen havuzunun dinamik kalmasını sağlar.
II. Tohum bankaları gibi yapay ortamda koruma (ex-situ) uygulamaları, genetik materyali çevresel felaketlerden koruyan statik bir sigorta işlevi görse de, türün değişen iklim koşullarına karşı aktif olarak doğal adaptasyon geliştirmesine izin vermez.
III. Yapay ortamlarda yetiştirilen bitkilerde sulama ve gübreleme gibi kültürel işlemler sonucu yaprak genişliğinin artması gibi modifikasyonlar, bu bitkilerin tohumlarıyla sonraki nesillere aktarılarak türün doğal ortamına geri bırakıldığında adaptasyon başarısını artırır.
ifadelerinden hangileri doğrudur?
- AYalnız I
- BYalnız III
- I ve IIAnswer
- DII ve III
- EI, II ve III