Sanat eserlerinin restorasyonu, genellikle geçmişin hasar görmüş dokusunu aslına uygun bir biçimde diriltme ve eseri zamana karşı koruma eylemi olarak algılanır. Ancak bu süreç, sanıldığının aksine, geçmişe yönelik tamamen nesnel ve nötr bir müdahale alanı değildir. Her restorasyon kararı, belirli bir dönemin estetik beğenilerini, tarihsel kabullerini ve değer yargılarını yansıtır. Restore eden kişi, eserin hangi dönemine ait izlerin korunacağına, hangilerinin ise zamanın getirdiği birer 'bozulma' sayılarak yok edileceğine karar verirken aslında geçmişi yeniden kurgular. Örneğin, bir tablodaki sonradan eklenmi�� boya katmanlarını temizlemek, eseri sanatçının özgün niyetine yaklaştırabileceği gibi, eserin tarihsel süreçte kazandığı yaşanmışlık değerini ve kültürel katmanları da yok edebilir. Dolayıs��yla restorasyon, geçmişin edilgen bir onarımı olmaktan ziyade, şimdiki zamanın geçmiş üzerindeki seçici, yorumlayıcı ve kaçınılmaz olarak öznel bir yeniden inşa faaliyetidir.
Bu parçada restorasyon faaliyetiyle ilgili olarak asıl vurgulanmak istenen aşağıdakilerden hangisidir?
- ARestorasyon kararlarının alınmasında dönemsel estetik beğenilerin ve değer yargılarının belirleyici rol oynadığı
- BEserlerin üzerindeki sonradan yapılan müdahalelerin temizlenmesinin, onları sanatçının özgün niyetine ulaştırmanın tek yolu olduğu
- Sanat eserlerini onarma girişimlerinin, nesnel bir koruma çabası olmaktan çok, şimdiki zamanın bakış açısıyla yapılan seçici bir yeniden kurgulama faaliyeti olduğuAnswer
- DSanat eserlerinin geçirdiği fiziksel bozulmaların, eserin tarihsel süreçte kazandığı yaşanmışlık değerini ve kültürel katmanları temsil ettiği
- ERestorasyonun, geçmişteki sanat anlayışları ile günümüzün estetik beklentileri arasında kusursuz bir uyum yakalamayı amaçladığı