Din Felsefesi

23 questions

Din felsefesinde Tanrı'nın varlığının veya yokluğunun insan aklı tarafından bilinemeyeceğini savunan agnostisizm (bilinemezcilik), tarihsel süreçte farklı epistemolojik gerekçelerle temellendirilmiştir.

Buna göre, sol sütunda verilen agnostik yaklaşımları sağ sütunda yer alan temel epistemolojik argümanlarıyla doğru şekilde eşleştiriniz.

Click a left item, then click its matching right item

Show answer & explanation

Answer

Protagoras'ın epistemolojik göreceliliği algıların değişkenliği ve insan ömrünün kısalığı argümanıyla (üçüncü seçenek); Immanuel Kant'ın fenomen-numen ayrımı insan aklının sınırlarının duyusal dünyayla sınırlı olması argümanıyla (birinci seçenek); Thomas Henry Huxley'nin olgusal/bilimsel agnostisizmi ise deneyle temellendirilemeyen iddiaların kabul edilemeyeceği argümanıyla (ikinci seçenek) eşleşmektedir.

Doğru eşleştirmede; algıların göreceliği ve insan ömrünün kısalığı argümanı Protagoras'ın antik dönem bilinemezciliğiyle; bilgi sınırlarının fenomenlerle kısıtlanması ve numenin bilinememesi Immanuel Kant'ın rasyonel sınırlandırmasıyla; deneysel ve olgusal kanıt zorunluluğu ise Thomas Henry Huxley'nin modern bilimsel agnostisizmiyle ilişkilidir.

Step-by-Step Solution

Protagoras'ın bilgi anlayışını incelemek

Protagoras'ın her şeyin ölçüsünün insan olduğu ve insan ömrünün kısalığına dair görüşünün algıların göreceliği ile ilişkili olduğu belirlenir.

Filozofun bilinemezcilik gerekçesini doğru kavramsal eşiyle eşleştirmek.

Kant'ın epistemolojik sınırlandırmasını analiz etmek

Kant'ın insan bilgisini fenomenler dünyasıyla sınırlandıran ve numen alanındaki Tanrı'nın bilinemeyeceğini savunan yaklaşımı tespit edilir.

Kant'ın bilgi teorisindeki metafizik eleştirisini belirlemek.

Huxley'nin olgusal temellendirmesini değerlendirmek

Huxley'nin olgusal ve bilimsel kanıt yetersizliğini öne sürerek Tanrı'nın varlığının bilinemeyeceği iddiası eşleştirilir.

Modern agnostisizmin kurucusunun rasyonel/olgusal gerekçesini tespit etmek.

Key Concept

Agnostisizmin farklı tarihsel ve epistemolojik temellendirmeleri

Question 22Question →

Dünyadaki kötülük ve acıların varlığı, ilk bakışta Tanrı'nın mutlak iyiliği ve gücüyle çelişiyor gibi görünse de aslında insanın ahlaki ve ruhsal açıdan olgunlaşması için zorunlu birer araçtır. Kusursuz ve hiçbir zorluğun bulunmadığı dikensiz bir gül bahçesinde cesaret, merhamet, sabır ve fedakarlık gibi erdemlerin gelişmesi imkansız olurdu. Kötülükler, insanın özgür iradesiyle iyiyi seçerek kendi karakterini inşa ettiği bu gelişim sürecinin bir parçasıdır.

Bu parçada dile getirilen görüşler, din felsefesindeki kötülük sorununa karşı geliştirilen aşağıdaki teodise (tanrıtanımlama) yaklaşımlarından hangisiyle ilişkilendirilebilir?

Kötülüğü ve acıyı, insanın ahlaki gelişimini tamamlaması ve erdemli bir kişiliğe ulaşması için gerekli bir eğitim süreci olarak gören ruhsal gelişim teodisesi

Kötülüğün, evreni yaratan ancak ona müdahale etmeyen aşkın bir gücün dünyayı kendi yasalarına bırakmasından kaynaklandığını savunan deist yaklaşım

İnsanın eylemlerinde tamamen özgür olduğunu ve kötülüğün yalnızca insanın iradesini kötüye kullanmasından kaynaklandığını savunan determinist görüş

Dinin dogmalarını temel alarak, kötülüğün ilahi iradenin sorgulanamaz bir takdiri olduğunu ve rasyonel olarak eleştirilemeyeceğini savunan teolojik savunma

Evrendeki kötülüklerin varlığından hareketle Tanrı'nın varlığının rasyonel olarak kanıtlanamayacağını ve bu konunun bilinemez kalacağını savunan ateist yaklaşım

Show answer & explanation

Answer: Kötülüğü ve acıyı, insanın ahlaki gelişimini tamamlaması ve erdemli bir kişiliğe ulaşması için gerekli bir eğitim süreci olarak gören ruhsal gelişim teodisesi

Answer

Kötülüğü ve acıyı, insanın ahlaki gelişimini tamamlaması ve erdemli bir kişiliğe ulaşması için gerekli bir eğitim süreci olarak gören ruhsal gelişim teodisesi

Parçada kötülüklerin ve acıların, insanın sabır, merhamet ve cesaret gibi erdemleri geliştirerek ahlaki ve ruhsal yönden olgunlaşması için zorunlu olduğu savunulmaktadır. Bu argüman, kötülüğü insanın ahlaki eğitimi ve karakter gelişimi için bir araç olarak gören ruhsal gelişim teodisesi ile tam olarak örtüşmektedir.

Step-by-Step Solution

Parçanın ana fikrini analiz etme

Metinde kötülüklerin ve acıların, insanın cesaret, sabır ve merhamet gibi erdemleri kazanıp ruhsal ve ahlaki açıdan olgunlaşması için gerekli araçlar olduğu savunulmaktadır.

Paragraf tabanlı felsefe sorularında ilk olarak yazarın temel iddiasını belirlemek gerekir.

Bu iddiayı teodise türleriyle ilişkilendirme

Kötülüğü insanın olgunlaşması ve erdem kazanması için bir eğitim/gelişim aşaması gören yaklaşım İrenaeus'un ruhsal gelişim teodisesidir.

Parçadaki 'olgunlaşma', 'erdemlerin gelişmesi' ve 'karakter inşa etme' kavramları ruhsal gelişim teodisesinin temel unsurlarıdır.

Çeldirici seçeneklerdeki kavramsal hataları belirleme

Deist, determinist, teolojik ve ateist kavramlarının hatalı kullanımları elenerek doğru kavrama ulaşılır.

Yanlış seçeneklerdeki kavramsal çelişkiler tespit edilerek doğru cevap kesinleştirilir.

Key Concept

Kötülük Sorunu ve Teodise

Estimated Time:2m 0s

Question 23Question →

Hristiyan düşünür Tertullian, felsefe ile teolojiyi, akıl ile inancı keskin bir biçimde birbirinden ayırır. Ona göre Hristiyanlık, aklın kavrayış sınırlarını aşan ilahi bir gizemdir. Bu nedenle o, "Atina ile Kudüs’ün ne ortaklığı olabilir?" diyerek felsefi sorgulamanın ve rasyonel yöntemlerin inanç alanına taşınmasına karşı çıkmış; inancın rasyonel olarak temellendirilemeyeceğini savunmuştur.

Buna göre Tertullian’ın akıl ve inanç ilişkisine dair yaklaşımı aşağıdakilerden hangisiyle nitelendirilebilir?

İnancın, aklın sınırlarını aşan ve rasyonel kanıtlamaya ihtiyaç duymayan özerk bir alan olduğunu savunan fideizm

Dinî doğruların ancak dogmatik bir teoloji içinde akılsal açıklamalarla temellendirilebileceğini öne süren teolojik yaklaşım

İnancın rasyonel olarak sorgulanmasının insanı kaçınılmaz olarak Tanrı hakkında bilgi sahibi olunamayacağını savunan agnostisizme götüreceği fikri

Aklın, inançtan bağımsız olarak evrenin işleyişinden hareketle deist bir Tanrı tasarım��na tek başına ulaşabileceği iddiası

Felsefenin sorgulayıcı yapısının inanç ilkelerini sarsmadan onları doğrudan onaylaması gerektiğini savunan dogmatik tutum

Show answer & explanation

Answer: İnancın, aklın sınırlarını aşan ve rasyonel kanıtlamaya ihtiyaç duymayan özerk bir alan olduğunu savunan fideizm

Answer

İnancın, aklın sınırlarını aşan ve rasyonel kanıtlamaya ihtiyaç duymayan özerk bir alan olduğunu savunan fideizm

Tertullian, felsefeyi ve akli sorgulamayı inanç alanından tamamen dışlayarak inancın akıldan bağımsız, onun sınırlarını aşan özerk bir alan olduğunu savunur. Felsefe tarihinde bu yaklaşım 'fideizm' (inancılık) olarak adlandırılır. Doğru seçenek fideizm kavramını ve bu kavramın parçadaki açıklamaya uygun tanımını içermektedir.

Step-by-Step Solution

Parçadaki temel felsefi iddiayı belirlemek

Tertullian'ın akıl ile inancı tamamen ayırdığı ve aklın inanç alanında geçersiz olduğunu savunduğu saptanır.

Soruda sorgulanan düşünürün temel tezini doğru tespit etmek analizin ilk aşamasıdır.

Düşünürün görüşünün hangi felsefi kavrama karşılık geldiğini çözümlemek

İnancın akılla temellendirilemeyeceğini, aklın sınırlarını aşan özerk bir yapıya sahip olduğunu savunan görüşün 'fideizm' (inancılık) olduğu belirlenir.

Felsefe tarihindeki kavramsal karşılıkları doğru eşleştirmek doğru cevaba ulaşmayı sağlar.

Seçenekleri analiz ederek doğru kavramı ve tanımı içeren seçeneği tespit etmek

İnancın, aklın sınırlarını aşan ve rasyonel temellendirmeye ihtiyaç duymayan özerk bir alan olduğunu savunan fideizm seçeneği doğru yanıt olarak belirlenir.

Diğer seçeneklerdeki yanlış inanç modellerini ve kavramsal hataları elemek için gereklidir.

Key Concept

Fideizm (İnancılık)

PreviousPage 2 / 2

Din Felsefesi

Answer

Step-by-Step Solution

Key Concept

Common Mistakes

Answer

Step-by-Step Solution

Key Concept

Common Mistakes

Answer

Step-by-Step Solution

Key Concept

Common Mistakes