Tarihçiler uzun yıllar boyunca arşiv belgelerini geçmişin tarafsız ve nesnel tanıkları olarak kabul etmiş, adeta onlara mutlak bir doğruluk atfetmişlerdir. Oysa modern tarih metodolojisi, her yazılı belgenin belirli bir amaç doğrultusunda, belirli bir kişi tarafından ve yine belirli bir güç odağının gözetiminde üretildiğini önemle hatırlatır. Dolayısıyla hiçbir arşiv vesikası, bize geçmişin yalın gerçekliğini doğrudan sunmaz; aksine onu üreten iradenin gerçeği nasıl yansıtmak istediğini gösterir. Bu durum, tarih araştırmacısının belgedeki verileri doğrudan doğruya kabullenmek yerine, metinlerin arkasındaki güç ilişkilerini, üretildikleri bağlamı ve satır aralarındaki ideolojik yönlendirmeleri eleştirel bir süzgeçten geçirmesini zorunlu kılmaktadır. Aksi halde tarih yazımı, geçmişin kendisini değil, yalnızca egemen güçlerin kurgulanmış anlatılarını tekrarlamaktan öteye gidemez.
Bu parçada asıl anlatılmak istenen aşağıdakilerden hangisidir?
- AArşiv belgelerinin hangi amaçlarla ve kimlerin g��zetiminde üretildiğinin tarihçiler tarafından tespit edilmesi gerektiği
- BModern tarihçilerin, arşiv belgelerindeki ideolojik yönlendirmeler nedeniyle resmi tarih yazımını tamamen reddetmesi gerektiği
- Tarihsel gerçekliği doğru kavramak, arşiv belgelerinin tarafsız bilgi kaynakları olmadığını bilerek onları eleştirel bir çözümlemeye tabi tutmakla mümkündürCevap
- DResmi kurumlar tarafından üretilen belgelerin geçmişin tek gerçek kaynağı olduğu düşüncesinin tarih araştırmalarını sınırlandırdığı
- EArşiv vesikalarının, geçmişteki egemen gü��lerin kurguladığı anlatıları yansıtmaktan öteye geçemediği