Sanayi toplumunun temelini oluşturan standart istihdam modeli; tek bir işveren ile işçi arasında kurulan, doğrudan, belirsiz süreli ve tam zamanlı bir iş ilişkisini esas alır. Ancak küreselleşme ve esneklik stratejileriyle yaygınlaşan 'geçici iş ilişkisi' (özel istihdam büroları aracılığıyla çalışma) gibi atipik modeller, bu geleneksel ikili yapıyı dönüştürerek işçi, özel istihdam bürosu ve kullanan işletme arasında 'üçlü bir ilişki' tesis eder.
Buna göre, geçici iş ilişkisinin (üçlü iş ilişkisi) standart istihdam modelinden en temel yapısal farkı aşağıdakilerden hangisidir?
- İşveren sıfatının ve yetkilerinin 'hukuki işveren' ile 'fiili işveren' arasında bölünerek geleneksel bağımlılık ilişkisinin parçalanmasıCevap
- BÇalışanın çalışma sürelerini ve yöntemlerini tamamen kendi iradesiyle belirleyerek işverenden bağımsız bir statüye kavuşması
- CÇalışanın iş güvencesi ve sosyal güvenlik haklarının yasal düzenlemelerle tamamen ortadan kaldırılarak hukuk dışı bırakılması
- Dİşletmenin işlevsel esneklik sağlamak amacıyla çalışanları farklı uzmanlık alanlarında rotasyona tabi tutması
- EHizmet sunumunun dijital bir platform üzerinden, herhangi bir işverene bağlı olmaksızın serbest zamanlı yüklenici olarak gerçekleştirilmesi
Cevap
İşveren sıfatının hukuki ve fiili işveren arasında bölünmesiyle bağımlılık ilişkisinin parçalanması
Geçici iş ilişkisinde, işveren sıfatı ikiye bölünür. Özel istihdam bürosu, işçiyle sözleşme yapan ve ücreti ödeyen 'hukuki işveren' iken; işçinin fiilen çalıştığı ve denetlendiği işletme 'fiili (kullanan) işveren'dir. Bu durum, standart istihdamın temelindeki 'doğrudan ve ikili bağımlılık' ilkesini yapısal olarak ortadan kaldırır.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Üçlü İş İlişkisi ve İşveren Yetkilerinin Parçalanması
Tahmini Süre:2m 0s