(I) Mikro-tarih; geniş ölçekli siyasi ve ekonomik süreçlerin aksine, sıradan bireylerin gündelik yaşamlarına ve yerel toplulukların deneyimlerine odaklanan bir tarih yazımı yöntemidir. (II) 1970'li yıllarda İtalyan tarihçiler tarafından geliştirilen bu yaklaşım, tarihsel hakikatin ancak "yakın plan" bir bakışla ve mikro düzeyde bir analizle kavranabileceğini savunur. (III) Büyük anlatıların dışladığı sessiz yığınların hikâyesini merkeze alan bu disiplin, resmi belgelerin yanı sıra kişisel günlükleri ve yerel arşivleri temel kaynak kabul eder. (IV) Tarih yazımında nesnellik ilkesi, araştırmacının kendi kültürel birikiminden bağımsız hareket etmesini zorunlu kılsa da bu her zaman mümkün olmayabilir. (V) Bu yöntem sayesinde, geçmişe dair genel geçer genellemelerin ötesine geçilerek tarihin karmaşık yapısı daha insani ve ayrıntılı bir perspektifle yeniden inşa edilir.
Bu parçadaki numaralanmış cümlelerden hangisi düşüncenin akışını bozmaktadır?
- AI
- BII
- CIII
- IVCevap
- EV