İktisat literatüründe faiz oranının belirlenmesine ilişkin geliştirilen yaklaşımlardan biri olan 'Ödünç Verilebilir Fonlar Teorisi' (Loanable Funds Theory), faizi sadece tasarruf ve yatırım dengesiyle açıklayan 'Klasik Faiz Teorisi'ne parasal unsurları da ekleyerek genişletmiştir. Buna göre, Ödünç Verilebilir Fonlar Teorisi'ni Klasik yaklaşımdan ayıran temel özellik aşağıdakilerden hangisidir?
- Faiz oranının belirlenmesinde hem reel unsurların (tasarruf-yatırım) hem de parasal unsurların (banka kredileri ve atıl fonların çözülmesi) etkili olduğunu savunmasıCevap
- BFaizi tamamen likidite tercihine dayanan ve sadece para piyasasındaki arz-talep dengesiyle belirlenen parasal bir olgu olarak kabul etmesi
- CFaizi, bugünkü tüketimden vazgeçmenin ve beklemenin bir karşılığı olarak sadece reel sektördeki verimlilik artışlarına dayandırması
- DKâr ve faiz kavramlarını birbirinden ayırmayarak, her ikisini de girişimcinin üstlendiği risk ve belirsizliğin bir bedeli olarak tanımlaması
- EFaiz oranının uzun dönemde sermayenin marjinal verimliliğine bağlı olarak teknolojik durgunluk nedeniyle sıfıra yöneleceğini iddia etmesi
Cevap
Ödünç Verilebilir Fonlar Teorisi'ni Klasik yaklaşımdan ayıran temel fark, faizin hem reel (tasarruf ve yatırım) hem de parasal (para arzı artışı ve atıl fonların piyasaya girmesi) unsurlar tarafından belirlendiğini savunmasıdır.
Doğru cevap, teorinin hem reel hem de parasal unsurları içermesidir. Klasik iktisatçılar faizi sadece tasarruf () ve yatırım () dengesiyle (reel unsurlar) açıklarken; Ödünç Verilebilir Fonlar Teorisi, analize para arzındaki değişmeleri () ve bireylerin ellerinde tuttukları atıl fonları (hoarding - ) ekleyerek faiz oranını hem mal hem de para piyasasının ortak bir sonucu olarak görür.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Ödünç Verilebilir Fonlar Teorisi (Neoklasik Faiz Sentezi)