J.B. Clark, David Ricardo'nun sadece toprak faktörü için geçerli kıldığı azalan verimler ve rant analizini tüm üretim faktörlerine (emek ve sermaye) yayarak Neoklasik bölüşüm teorisine özgün bir katkı sağlamıştır. Clark’ın kurguladığı 'statik devlet' ( ) modelinde, tam rekabet koşulları altında bir üretim faktörünün (örneğin emeğin) bölüşümden alacağı pay aşağıdakilerden hangisi ile belirlenir?
- Üretim faktörünün toplam hasılaya eklediği son birimin yarattığı fiziksel değer ( )Cevap
- Bİşçilerin yaşamlarını devam ettirebilmeleri için gerekli olan asgari geçim düzeyi ( )
- CSermayenin organik kompozisyonundaki artışa bağlı olarak ortaya çıkan sömürü oranı
- DToplam üründen toprak ve sermaye payları çıktıktan sonra kalan 'artık' () tutarı
- EToplumun o faktörün kullanımından elde ettiği toplam fayda ve sübjektif kıtlık derecesi
Cevap
Statik bir ekonomide faktör gelirleri, o faktörün toplam üretime kattığı son birimin değeri olan marjinal verimlilik tarafından belirlenir.
J.B. Clark'a göre tam rekabetin hüküm sürdüğü statik bir ekonomide, her üretim faktörü toplam ürüne kattığı değer ( ) kadar gelir elde eder. Clark bu durumu 'doğal bir yasa' olarak görür ve bölüşümün bu şekilde adil bir temele oturduğunu savunur. Bu modelde girişimci kârı (saf kâr) statik dengede sıfıra iner; çünkü tüm hasıla faktörlere marjinal verimlilikleri oranında dağıtılır.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
J.B. Clark ve Marjinal Verimlilik Teorisi
İpuçları
1
Clark, Ricardo'nun azalan verimler yasasını sadece toprak için değil, tüm faktörler için geçerli saymıştır.
Daha Fazla Pratik
Statik denge durumunda girişimci kârının neden sıfır olduğunu Clark'ın 'ürünün tükenmesi' ( ) ilkesi üzerinden araştırınız.
Tahmini Süre:1m 30s