Kamu politikası sürecinde toplumsal taleplerin yoğunluğu ve çeşitliliği, siyasal sistemin taşıma kapasitesini zorlayarak sistemin kilitlenmesine yol açabilir. Çıkar grupları genellikle belirli kesimlerin tikel menfaatlerini sisteme iletirken; siyasi partiler bu dağınık ve bazen birbiriyle çatışan talepleri süzerek, uygulanabilir genel hükümet programlarına veya bütüncül politika seçeneklerine dönüştürürler.
Siyasi partilerin, sistemin tıkanmasını önlemek amacıyla yerine getirdiği ve tikel talepleri genel politika paketleri haline getirdiği bu işlev aşağıdakilerden hangisidir?
- AÇıkar eklemleme (Interest articulation)
- Çıkar birleştirme (Interest aggregation)Cevap
- CPolitika meşrulaştırma (Policy legitimation)
- DGündem belirleme (Agenda setting)
- EPolitika değerlendirme (Policy evaluation)
Cevap
Siyasi partilerin dağınık ve tikel talepleri süzerek bütüncül politika programlarına dönüştürme işlevi 'çıkar birleştirme' (interest aggregation) olarak adlandırılır.
Siyasi partiler, çıkar gruplarının aksine toplumsal talepleri sadece dile getirmekle kalmaz; bu tikel ve çoğu zaman birbiriyle çatışan talepleri süzerek genel bir politika programı haline getirirler. Bu işlev literatürde 'çıkar birleştirme' (interest aggregation) olarak tanımlanır ve siyasal sistemin aşırı yüklenmesini önleyen en kritik mekanizmalardan biridir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Siyasi partilerin yapısal-fonksiyonel rolü (Çıkar Birleştirme)
İpuçları
1
Siyasi partilerin bu rolünü, çıkar gruplarının yaptığı 'dile getirme' eyleminden ayıran 'sentezleme' özelliğine odaklanın.
2
Bu kavram, tikel (özel) taleplerin tümel (genel) programlara dönüştürülmesi sürecini ifade eder.
Daha Fazla Pratik
Siyasi partilerin bu rolünün 'sistem teorisi' içindeki 'girdi-çıktı' dengesini nasıl sağladığını inceleyebilirsiniz.
Tahmini Süre:1m 15s