Kentleşme olgusunu açıklayan teorik modellerde; kırsal itiş (push) ve kentsel çekiş (pull) dinamiklerinin göç eylemine dönüşebilmesi için bu iki mekân arasındaki etkileşimi fiziksel ve bilişsel düzeyde realize eden 'iletici nedenlerin' (facilitating factors) varlığı ön koşuldur. Türkiye'nin özellikle 1950 sonrasında deneyimlediği hızlı kentleşme sürecinde bu iletici mekanizmalar, göçün sadece fiziksel bir yer değiştirme değil, aynı zamanda kentsel yaşam tarzına dair bir enformasyon transferi olmasını da sağlamıştır. Buna göre, kentleşme sürecinde 'iletici nedenler' kapsamında değerlendirilen ve hem coğrafi mesafenin göç üzerindeki kısıtlayıcı etkisini azaltan hem de kırsal nüfusun kentsel değerlerle zihinsel temasını kuran temel yapısal unsurlar aşağıdakilerden hangisinde bir arada verilmiştir?
- Karayolu ulaşım altyapısının gelişmesi ve kitle iletişim araçlarının yaygınlaşmasıCevap
- BTarımda makineleşmenin yaygınlaşması ve toprağın miras yoluyla parçalanması sonucu oluşan kırsal işsizlik
- CSanayileşmenin kentsel merkezlerde yoğunlaşması ve buna bağlı olarak artan ücretli istihdam olanakları
- D1980 sonrası neoliberal dönüşümle birlikte kentlerin küresel sermaye birikim süreçlerine dâhil edilmesi
- EKırsal yerleşimlerdeki yetersiz sosyal donatı alanları ve kısıtlı eğitim-sağlık hizmetleri