Maurice Duverger’nin siyasal partilerin kökenlerine dayalı sınıflandırmasına göre; sendikalar, dini cemiyetler, tarım birlikleri veya fikir kulüpleri gibi parlamento dışı (extra-parliamentary) odakların öncülüğünde kurulan partileri, parlamento içi grupların ve seçim komitelerinin evrimiyle oluşan partilerden ayıran temel yapısal ve hiyerarşik özellik aşağıdakilerden hangisidir?
- ASiyasal devşirme sürecinin sadece parlamento grubu üyeleri tarafından yürütülmesi ve yerel teşkilatların aday belirlemede etkisiz kalması
- Karar alma ve disiplin süreçlerinde, parlamento dışındaki kurucu iradenin (dış merkez) otoritesinin meclis grubu üzerinde mutlak ve baskın bir konuma sahip olmasıCevap
- CSiyasal toplumsallaştırma işlevinin seçim dönemleriyle sınırlı kalması ve ideolojik eğitimin, pragmatik seçim stratejilerinin gerisinde kalması
- DMenfaat birleştirme (eklemlenme) sürecinin gevşek ve adem-i merkeziyetçi bir yapıda olması ve parti içi disiplinin milletvekillerinin bireysel insiyatifine bırakılması
- EParti yönetiminin meclis içindeki aristokratik bir azınlık tarafından tekelleştirilmesi ve dikey örgütlenme modellerinin reddedilmesi
Cevap
Parlamento dışı kökenli partilerde, parti içi güç merkezinin parlamento grubundan ziyade partiyi kuran dış örgütlenmeye (dış merkez) ait olması temel ayrıştırıcı özelliktir.
Maurice Duverger’ye göre, parlamento dışında (sendikalar, dini gruplar vb.) kurulan partilerde meclis grubu, partiyi kuran dış merkezin (teşkilatın) bir kolu olarak kabul edilir. Bu nedenle hiyerarşik üstünlük parlamento grubunda değil, dış merkezdedir. Bu durum, partinin daha disiplinli, merkeziyetçi ve ideolojik bir yapı sergilemesine yol açar.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Duverger'nin Parti Doğuş Kuramı (İç ve Dış Merkez Ayrımı)
Daha Fazla Pratik
Duverger'nin kadro ve kitle partisi ayrımının güncel 'kartel parti' veya 'her şeyi yakalayan (catch-all) parti' modelleriyle nasıl dönüştüğünü inceleyiniz.
Tahmini Süre:3m 0s