Bir ülkenin maliye bakanlığı tarafından hazırlanan 'Kriz Sonrası Kamu Maliyesi Dönüşüm Raporu'nda şu tespitlere yer verilmiştir:
"Yaşanan olağanüstü toplumsal sarsıntı sürecinde, kamuoyunun daha önce kesinlikle reddettiği yeni vergi yükümlülükleri hızla kabullenilmiş ve bütçeye ek finansman sağlanmıştır. Kriz atlatıldıktan sonra olağanüstü vergiler yürürlükten kalkmamış; elde edilen bu kalıcı fonlar, krizin acı bir şekilde gün yüzüne çıkardığı kronik sağlık ve eğitim altyapısı eksikliklerinin giderilmesine tahsis edilmiştir. Eş zamanlı olarak, kriz öncesinde yerel yönetimlerin uhdesinde bulunan pek çok sosyal hizmet alanının idaresi ve finansmanı, etkinlik gerekçesiyle tamamen merkezi yönetimin bütçe kapsamına alınmıştır."
Peacock ve Wiseman'ın "Sıçrama (Yerinden Etme) Tezi" ve bu tezi oluşturan alt etkiler dikkate alındığında, rapordaki sürece ilişkin aşağıdaki analizlerden hangisi teorik olarak yanlıştır?
- Kriz sonrasında kamu harcamalarının eski seviyesine inmemesi, Wagner Kanunu'nda ifade edilen sürekli artış eğiliminin bir parçası olup; ekonomik kalkınmanın doğal sonucu olarak vergi tahammülünün organik bir şekilde artmasıyla açıklanır.Cevap
- BKriz öncesi kabul görmeyen ek yükümlülüklerin onaylanması 'vergi tahammülü' kısıtının aşıldığını; kriz bittiğinde özel kesim kaynaklarının kamuya kalıcı olarak geçmesi ise 'Sıçrama (Yerinden Etme) Etkisi'ni gösterir.
- CKrizin yarattığı sarsıntının, toplumda daha önce fark edilmeyen veya ertelenen sosyo-ekonomik eksiklikleri görünür kılarak bunlara kalıcı fon ayrılmasını sağlaması, teoride 'İnceleme (Gözlem) Etkisi' olarak adlandırılır.
- DYerel yönetimler eliyle yürütülen hizmetlerin kriz sonrasında merkezi yönetimin bütçesine entegre edilmesi, kamu maliyesinde yetki ve kaynakların tek elde toplanmasını ifade eden 'Yoğunlaşma Etkisi'ne işaret etmektedir.
- EBu modelde açıklanan harcama artış dinamiği; Musgrave ve Rostow'un 'gelişme aşamaları' veya Wagner'in 'sanayileşme' odaklı açıklamalarının aksine, dışsal şoklara bağlı ve kesintili (basamaklı) bir seyir izler.