Adolph Wagner, klasik maliyecilerin "tarafsız vergi" doktrinini eleştirerek vergilemenin sadece mali değil, aynı zamanda sosyal ve ekonomik amaçlar taşıması gerektiğini savunmuştur. Bu doğrultuda vergileme ilkelerini; mali, iktisadi, ahlaki-sosyal ve idari-teknik olmak üzere dört ana grupta sistematize etmiştir. Wagner'in tasnifinde yer alan "İdari-Teknik İlkeler", vergi uygulamasının hem devlet hem de mükellef açısından rasyonel bir temele dayanmasını hedefler.
Buna göre, aşağıdakilerden hangisi Wagner'in "İdari-Teknik İlkeler" (Vergi Tekniği İlkeleri) kategorisinde değerlendirdiği unsurlardan biri değildir?
- AVerginin belirliliği ilkesi
- BVerginin uygunluğu ilkesi
- CVerginin iktisadiliği ilkesi
- Verginin esnekliği ilkesiCevap
- EVergi idaresinin rasyonelliği ve tahsilat kolaylığı
Cevap
Verginin esnekliği ilkesi, Adolph Wagner'in 'İdari-Teknik İlkeler' grubunda değil, 'Mali İlkeler' grubunda yer alan bir unsurdur.
Adolph Wagner'in vergileme ilkeleri tasnifinde 'Mali İlkeler' (Finanzpolitische Grundsätze) kategorisi, vergi yeterliliği ve vergi esnekliği olmak üzere iki unsurdan oluşur. Verginin esnekliği, ekonomik büyümeye veya kamu giderlerindeki artışa paralel olarak vergi hasılatının kendiliğinden artabilme yeteneğini ifade eder. Bu durum vergi tekniği veya idaresiyle değil, verginin mali verimliliği ile ilgilidir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Adolph Wagner'in Vergileme İlkeleri Tasnifi