Bir ülkenin iç borç stokunun sürdürülebilirliği; borçlanma araçlarının vade yapısına, faiz türüne ve döviz kompozisyonuna doğrudan bağlıdır. Devlet İç Borçlanma Senetlerinin (DİBS) genel nitelikleri ve ihraç stratejileri dikkate alındığında, aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?
- Aİç piyasada ihraç edilen senetlerin tamamının ulusal para birimi cinsinden olma zorunluluğu bulunduğundan, stok içerisinde kur riski barındıran araçlar yer almaz.
- BÇoklu fiyat ihale yönteminde, ihaleyi kazanan tüm yatırımcılara borçlanma senetleri, Hazine tarafından kabul edilen teklifler içindeki en düşük fiyat üzerinden tekdüze olarak satılır.
- Hazine bonoları ihraç tarihi itibarıyla bir yıldan kısa vadeli olup genellikle iskontolu ihraç edilirken; devlet tahvilleri bir yıl ve daha uzun vadeli olup iskontolu veya kuponlu ihraç edilebilmektedir.Cevap
- DBorç stokunun yapısını iyileştirmek için sıklıkla başvurulan konsolidasyon işlemi, borçlanma maliyetlerini düşürmek amacıyla senetlerin faiz oranlarının yasal düzenlemeyle aşağı çekilmesidir.
- EDeğişken faizli ve TÜFE'ye endeksli senetlerin tamamı, kamunun sadece geçici nakit açığını kapatmak amacıyla ve Hazine bonosu formatında piyasaya sürülmektedir.
Cevap
Hazine bonoları bir yıldan kısa vadeli, devlet tahvilleri ise bir yıl ve daha uzun vadeli borçlanma senetleridir.
Doğru olan seçenekte DİBS'lerin temel ayrımı eksiksiz yapılmıştır. Türkiye'de iç borçlanma senetleri ihraç vadesine göre ikiye ayrılır: İhraç tarihi itibarıyla vadesi 364 güne kadar olanlar 'Hazine Bonosu', 1 yıl ve daha uzun olanlar ise 'Devlet Tahvili' olarak adlandırılır. Bonolar kısa vadeli olduklarından genelde iskontolu ihraç edilirken, tahviller uzun vadeli oldukları için risk dengesini sağlamak adına sabit veya değişken faizli olarak kupon ödemeli şekilde de ihraç edilebilir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Devlet İç Borçlanma Senetlerinin (DİBS) Vade ve İhraç Yapısı