1963 tarihli Konsolosluk İlişkileri Hakkında Viyana Sözleşmesi hükümleri uyarınca, göndere… — KPSS Uluslararası İlişkiler

1963 tarihli Konsolosluk İlişkileri Hakkında Viyana Sözleşmesi hükümleri uyarınca, gönderen devlet tarafından atanan bir konsolosluk şefine (head of consular post) kabul eden devlet tarafından 'buyuruldu' (ekzekvatur) verilmesi ve bu belgenin reddedilmesi süreciyle ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?

Kabul eden devlet, buyuruldu vermeyi reddettiği takdirde bu reddin gerekçelerini gönderen devlete bildirmekle yükümlü değildir.Cevap
B
Buyuruldu belgesi verilmeyen bir şahıs, bu karara karşı kabul eden devletin iç hukukundaki idari yargı mercilerine başvurarak itiraz edebilir.
C
Konsolosluk şefi, kabul eden devletin buyuruldu vermeyi reddetmesi durumunda diplomatik ajan statüsüne geçerek misyon şefi olarak görevine devam eder.
D
Buyuruldu, bizzat gönderen devletin dışişleri bakanlığı tarafından düzenlenen ve konsolosluk memurunun yetkilerini listeleyen atama belgesidir.
E
Kabul eden devlet, usulüne uygun olarak atanmış bir konsolosluk şefine, mücbir bir sebep olmadıkça buyuruldu vermeyi reddedemez.

Cevap

Kabul eden devletin, buyuruldu (ekzekvatur) vermeyi reddetmesi durumunda bu reddin gerekçelerini açıklama zorunluluğu bulunmamaktadır.

Doğru ifade, kabul eden devletin buyuruldu belgesi vermeyi reddettiğinde bunun sebeplerini açıklamak zorunda olmadığını belirtmektedir. Bu kural, 1963 Viyana Konsolosluk İlişkileri Sözleşmesi'nin 12. maddesinin 2. fıkrasında açıkça düzenlenmiştir. Devletlerin egemenlik yetkileri çerçevesinde, ülkelerinde görev yapacak yabancı temsilcileri kabul etmeme hakları mutlak ve gerekçesizdir.

Adım Adım Çözüm

Konsolosluk şefinin atanma ve kabul sürecini analiz etme.

Konsolosluk şefi, gönderen devletçe 'komisyonname' ile atanır, kabul eden devletten ise 'buyuruldu' alarak göreve başlar.

Uluslararası hukukta konsolosluk ilişkilerinin kurulması ve sürdürülmesi devletlerin karşılıklı rızasına dayanır.

1963 Viyana Konsolosluk İlişkileri Sözleşmesi'nin ilgili maddesini (Madde 12) inceleme.

Sözleşme, kabul eden devlete buyuruldu verme konusunda tam bir takdir yetkisi tanımıştır.

Devletlerin egemenlik hakkı gereği, kendi ülkelerinde kimlerin yabancı devlet temsilcisi olarak görev yapacağına karar verme yetkisi mutlaktır.

Gerekçe gösterme zorunluluğunu değerlendirme.

Sözleşme metni açıkça 'Kabul eden devletin, böyle bir buyurulduyu vermeyi reddetmesi halinde reddinin sebeplerini gönderen devlete bildirmek zorunluluğu yoktur' ifadesini içerir.

Diplomatik ve konsolosluk ilişkilerinde devletlerin kararlarını gerekçelendirme zorunluluğunun olmaması, siyasi gerilimleri önleme ve devletin egemen iradesini koruma amacını taşır.

Anahtar Kavram

Konsolosluk Buyurulduğu (Ekzekvatur) ve Reddi Süreci

İpuçları

Buyuruldu (Ekzekvatur), bir konsolosun görev yapacağı ülke tarafından kendisine verilen çalışma iznidir.

Diplomatik ve konsolosluk hukukunda devletlerin bir şahsı kabul etmeme hakkı 'egemenlik' prensibiyle korunur.

Viyana Sözleşmesi, kabul eden devletin red kararı için bir 'neden sunma' yükümlülüğü olmadığını açıkça belirtir.

Daha Fazla Pratik

Konsolosluk şeflerinin geçici olarak görevlerini yürütmelerini sağlayan 'geçici kabul' (provisional admission) sürecini inceleyebilirsiniz.

Alternatif Yöntem

Komisyonname (Atama) ve Buyuruldu (Kabul) belgelerinin hangi devlet tarafından hazırlandığını hatırlayarak seçenekleri eleyebilirsiniz.

Tahmini Süre:1m 15s

Soru