Küresel enerji piyasalarında yaşanan ani bir arz şokunun ardından, endüstrileşmiş iki büyük devlet olan Alfa ve Beta'nın ekonomileri derinden sarsılmıştır. Krizin ilk aşamasında her iki devlet de mevcut politikaları çerçevesinde bu şoktan yoğun ve eşit derecede etkilenmiştir. İlerleyen süreçte Alfa devleti, alternatif enerji altyapısına geçiş yaparak ve yeni tedarik zincirleri kurarak krizin faturasını hızla düşürmüştür. Beta devleti ise enerji politikalarını tamamen değiştirmesine ve yeni yasal düzenlemeler yapmasına rağmen, alternatif kaynaklara erişim kapasitesi olmadığı için kalıcı bir ekonomik çöküş yaşamıştır. Bu krizin yönetimi sırasında, devletlerin sahip olduğu devasa askeri caydırıcılık kapasiteleri çözümde hiçbir rol oynamamış; ulusal güvenlik kaygılarının yerini tamamen sosyoekonomik refah endişeleri almış ve çok uluslu şirketlerin devlet bürokrasisini aşarak kurduğu ulusötesi ağlar krize yön vermiştir.
Robert Keohane ve Joseph Nye'ın teorik çerçevesi merkeze alındığında, bu durumun analizi için aşağıdaki çıkarımlardan hangisi kesinlikle doğrudur?
- Şokun ilk aşamasında yaşanan ortak sarsıntı 'duyarlılık', Beta devletinin politika değişikliğine rağmen ödediği ağır bedel ise 'kırılganlık' kavramına karşılık gelir; ayrıca askeri gücün işlevsizliği, gündem hiyerarşisinin yok olması ve çoklu kanalların varlığı karmaşık karşılıklı bağımlılık modelini kusursuzca doğrular.Cevap
- BAlfa ve Beta devletlerinin başlangıçtaki etkileşimi 'kırılganlık' olarak adlandırılırken; çok uluslu şirketlerin sürece dahil olması devletlerin mutlak kazanç yerine 'göreli kazanç' peşinde koştuğunu kanıtlar ve neorealizmin güç dengesi varsayımını pekiştirir.
- CHer iki devletin krize anında tepki vermesi 'kırılganlık', Beta devletinin alternatif bulamaması ise 'duyarlılık' göstergesidir; nitekim ekonomik konuların askeri konuların önüne geçmesi, devletlerin anarşik yapıda güvenlik ikilemini tamamen aştığını gösterir.
- DAlfa devletinin başarılı manevrası kurumsal liberalizmin dayattığı rejimlerin 'duyarlılık' dezavantajını sıfırladığını gösterir; askeri gücün kullanılamaması ise iki savaş arası dönemdeki idealizmin normatif ilkelerinin günümüzde mutlak zafere ulaştığının kanıtıdır.
- ESürece devlet dışı aktörlerin katılması analiz düzeyleri arasındaki temel farkı ortadan kaldırırken; Alfa'nın ekonomik alandaki başarısı, neorealizmin iddia ettiği asimetrik karşılıklı bağımlılığın doğrudan 'yüksek politika' (high politics) aracı olarak kullanılabileceğini ispatlar.