İki devlet arasında imzalanan bir çevre anlaşmasında, tarafların karbon emisyonu sınırlarına gerçekten uyup uymadığı konusunda birbirlerine duydukları güvensizlik iş birliğini tehlikeye atmaktadır. Neoliberal Kurumsalcılık teorisine göre, bu güvensizliği aşmak ve iş birliğini kalıcı kılmak için aşağıdakilerden hangisi en uygun araçtır?
- Tarafların uygulamalarını takip eden, düzenli raporlama ve denetleme yapan bir uluslararası rejimin kurulmasıCevap
- BDevletlerin anarşik bir ortamda olduklarını kabul ederek iş birliğinden vazgeçip askeri güçlerini artırmaya odaklanması
- Cİdealist bir tutumla devletlerin çevre bilincini eğitim yoluyla evrensel ahlaki bir seviyeye taşıması
- DDevletlerin ortak kazançlardan ziyade, diğer devletlerin ne kadar kazandığına (göreli kazanç) odaklanarak rekabet etmesi
- EDevletlerin ortak bir 'küresel kimlik' inşa ederek birbirlerini rakip yerine dost olarak tanımlaması
Cevap
Tarafların uygulamalarını takip eden, düzenli raporlama ve denetleme yapan bir uluslararası rejimin kurulması
Doğru yanıt olan seçenek, Neoliberal Kurumsalcılık'ın temel argümanını yansıtır. Bu teoriye göre uluslararası kurumlar, devletler arasındaki belirsizliği azaltan, bilgi akışını sağlayan ve tarafların anlaşma şartlarına uyup uymadığını denetleyen mekanizmalar kurarak iş birliğini 'rasyonel' bir tercih haline getirir. Senaryodaki güvensizlik sorunu, kurumun raporlama ve denetleme işleviyle doğrudan çözülmektedir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Bilgi Akışı ve Şeffaflık (Information and Transparency)
İpuçları
1
Neoliberal kurumsalcılık, kurumların devletler arasındaki 'bilgi' sorununu nasıl çözdüğüne odaklanır.
2
Anarşi ortamında devletlerin iş birliği yapamamasının nedeni birbirlerine güvenmemeleridir; kurumlar bu güveni 'şeffaflık' ile sağlar.
Daha Fazla Pratik
Robert Keohane'in 'After Hegemony' eserinde vurguladığı kurumların işlem maliyetlerini (transaction costs) nasıl düşürdüğü konusunu inceleyebilirsiniz.
Tahmini Süre:1m 0s