Immanuel Kant'ın 'Ebedi Barış' (Zum ewigen Frieden) projesindeki 'cumhuriyetçi anayasa' şartından beslenen ve Michael Doyle tarafından ampirik verilerle desteklenen Demokratik Barış Teorisi çerçevesinde; demokratik devletlerin barışçıl eğilimlerine ilişkin 'diyadik' (ikili) düzeydeki temel iddia aşağıdakilerden hangisidir?
- ADemokratik yönetimlerin, karar alma süreçlerindeki yapısal kısıtlar nedeniyle otoriter devletlere karşı daima daha barışçıl olduğu varsayımı
- Liberal demokratik devletlerin kendi aralarındaki uyuşmazlıklarda güç kullanma ihtimalinin ortadan kalktığı bir 'ayrı barış' (separate peace) alanı oluşturduğu gözlemiCevap
- CBarışın kalıcı hale gelmesi için tüm devletlerin merkezi bir otoriteye sahip tek bir dünya hükümeti çatısı altında birleşmesi gerektiği fikri
- DUluslararası sistemin anarşik yapısının, devletlerin rejim tipinden bağımsız olarak tüm aktörleri benzer bir güç maksimizasyonuna zorladığı tezi
- EDemokratik devletlerin barışçıl tutumunun sadece uluslararası rejimler ve örgütlerin sağladığı bilgi akışı ve denetim mekanizmalarına bağlı olduğu argümanı
Cevap
Liberal demokratik devletlerin kendi aralarındaki uyuşmazlıklarda güç kullanma ihtimalinin ortadan kalktığı bir 'ayrı barış' (separate peace) alanı oluşturduğu gözlemi
Demokratik Barış Teorisi, devletlerin iç siyasal rejimleri (demokrasi/cumhuriyet) ile dış politikadaki barışçıl eğilimleri arasında doğrudan bir bağ kurar. Michael Doyle, Kantçı ilkeleri takip ederek liberal demokrasilerin birbirleriyle savaşmadığı bir 'ayrı barış' bölgesi oluşturduğunu ampirik olarak göstermiştir. Bu durum 'diyadik' (ikili) bir ilişkidir; yani barış, aktörlerin rejim tipinin benzerliği (demokrasi-demokrasi) üzerinden şekillenir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Demokratik Barış'ın Diyadik Niteliği
Daha Fazla Pratik
Kant'ın 'Kozmopolit Hukuk' (misafirperverlik) ve 'Uluslararası Federasyon' sütunlarının ampirik çalışmalardaki karşılıklarını inceleyiniz.
Tahmini Süre:1m 30s