Sitozolik moleküllerinin indirgeyici eşdeğerlerini mitokondriyal elektron transport zincirine () aktaran iki temel sistem olan malat-aspartat ve gliserol-3-fosfat mekikleri arasında enerji verimliliği açısından belirgin bir fark vardır.
Gliserol-3-fosfat mekik sisteminin kullanıldığı dokularda, malat-aspartat mekiğine kıyasla daha düşük bir net kazancı elde edilmesinin temel nedeni aşağıdakilerden hangisidir?
- Sitozolik elektronların mitokondriyal matriksteki havuzuna girmeden, içeren bir enzimle doğrudan Koenzim Q'ya (Ubikinon) aktarılmasıCevap
- BElektronların Kompleks I ( dehidrogenaz) üzerinden zincire dahil edilerek proton gradiyentinin en üst seviyeye çıkarılması
- CMitokondriyal gliserol-3-fosfat dehidrogenaz enziminin kataliz sırasında koenzim olarak sadece kullanması
- DGliserol-3-fosfat mekiğinde elektronların matriksteki Kompleks II () üzerinden taşınması
- Eİskelet kası hücrelerinde matris oksaloasetat konsantrasyonunun sitozolik oksidasyonunu sınırlayacak kadar düşük olması
Cevap
Gliserol-3-fosfat mekiğinde elektronların mitokondriyal matriksteki yerine, içeren bir enzim aracılığıyla doğrudan Koenzim Q'ya aktarılması ve Kompleks I'in baypas edilmesidir.
Doğru seçenek, gliserol-3-fosfat mekiğinin temel mekanizmasını açıklar. Bu sistemde sitozolik elektronlarını sitozolik gliserol-3-fosfat dehidrogenaza verir. Oluşan gliserol-3-fosfat, mitokondri iç zarının dış yüzeyindeki mitokondriyal gliserol-3-fosfat dehidrogenaza elektronlarını aktarır. Bu enzim proteini içerir ve elektronları doğrudan Koenzim Q'ya (Ubikinon) iletir. Kompleks I'in (NADH dehidrogenaz) baypas edilmesi, bu kompleksten pompalanan 4 protonun eksik kalmasına ve dolayısıyla ATP veriminin düşmesine (her NADH için 2.5 yerine 1.5 ATP) yol açar.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
ETZ Giriş Noktası ve ATP Verimi İlişkisi