İnsan patojeni olan mantarların yapısal bileşenleri, morfolojik dönüşüm süreçleri ve immün sistemle etkileşimleri dikkate alındığında, aşağıdakilerden hangisi doğrudur?
- Bazı termal dimorfik mantarların maya formuna dönüşümü sırasında hücre duvarındaki -(1,3)-glukan sentezini azaltıp -(1,3)-glukan miktarını artırmaları, konak hücrelerindeki dectin-1 reseptörleri tarafından tanınmayı engelleyen bir immün kaçış mekanizmasıdır.Cevap
- BTermal dimorfizm gösteren mantarlar, doğal ortamlarında veya laboratuvar koşullarında hif yapıları ve konidyumlar oluştururken; konak dokusunda veya inkübasyonda tek hücreli maya formunda bulunurlar.
- CMantar hücre duvarındaki kitin polimerleri, Gram boyama prosedüründe kristal viyole-iyot kompleksinin hücre dışına çıkmasını engelleyerek bu hücrelerin mikroskobik incelemede 'Gram negatif' olarak görülmesini sağlar.
- DAmfoterisin B ve nistatin gibi poliyen grubu antifungaller, mantar hücre duvarında bulunan ergosterol moleküllerine doğrudan bağlanarak duvar bütünlüğünü bozar ve ozmotik lize neden olur.
- EMantar antijenlerine (örn. histoplazmin) karşı gelişen ve tanıda kullanılan deri testlerinde gözlenen endürasyon, antijene özgü IgE'nin mast hücrelerini degranüle etmesiyle oluşan Tip I hipersensitivite reaksiyonudur.
Cevap
Termal dimorfik mantarların maya formuna geçişte hücre duvarındaki beta-glukanları alfa-glukanlarla maskeleyerek dectin-1 reseptörlerinden kaçması doğrudur.
Doğru olan seçenek, dimorfik mantarların patogenezindeki spesifik bir immün kaçış mekanizmasını tarif eder. Histoplasma capsulatum gibi mantarlar, çevre sıcaklığından vücut sıcaklığına geçtiklerinde, hücre duvarındaki -(1,3)-glukan sentezini baskılarlar ve bunun yerine -(1,3)-glukan sentezlerler. -glukanlar konak makrofajları üzerindeki dectin-1 reseptörleri tarafından tanınarak immün yanıtı başlatır; ancak -glukan tabakası bu bölgeyi örterek mantarın tanınmadan yayılmasını sağlar.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Termal dimorfizmde biyokimyasal hücre duvarı değişimi ve immün kaçış (maskeleme)