Soru

Edebiyat tarihi araştırmalarında, Servet-i Fünun Dönemi’nde yaşamalarına rağmen topluluğun estetik ve edebi ilkelerini paylaşmayıp kendi bağımsız çizgilerini sürdüren sanat��ılar özel bir yere sahiptir. Aşağıda bu dönemde eser vermiş bazı sanatçıların edebi yönelimleri ve üslup özellikleri verilmiştir:

I. Natüralizmin "deneysel roman" ilkelerinden yola çıkarak sokağın canlılığını, batıl inançları ve alafrangalık özentisini karikatürize tipler üzerinden eserlerine taşımış; roman türünü halkı eğitmede bir araç olarak görmüştür.
II. Dönemin hâkim şiir anlayışının aksine, sanatı sosyal fayda amacına bağlamış; mahalle hayatının, yoksulların ve sıradan insanların dramını aruz ölçüsüyle yazdığı manzum hikayelerinde yüksek bir gerçekçilikle dile getirmiştir.
III. İstanbul'un gündelik yaşamını, eski ramazanları, mahalle hayatını ve hatıralarını fıkra, sohbet ve anı türündeki yazılarıyla bir şehir tarihçisi gibi kaydetmiş; Servet-i Fünun'un ağır ve yapay diline karşı sade bir Türkçe kullanmıştır.

Bu özellikler doğrultusunda nitelendirilen sanatçılar, aşağıdakilerin hangisinde sırasıyla doğru olarak verilmiştir?