İslam hukuk tarihinde hüküm çıkarma (içtihat) metotları zamanla sistemleşerek ameli-fıkhi mezheplerin doğmasına zemin hazırlamıştır. Bu süreçte mezhep kurucuları, dini kaynakları yorumlarken kendilerine özgü delil hiyerarşileri ve yöntemler benimsemişlerdir. Örneğin;
I. Kıyasın sınırlarını aşarak adalete, hakkaniyete ve kamu yararına daha uygun olan hükme yönelmeyi ifade eden 'istihsan' yöntemini sistemli bir şekilde fıkıh usulüne dahil etmiştir.
II. Vahyin ilk muhataplarının ve Hz. Peygamber'in sünnetinin en canlı uygulayıcılarının yaşadığı bölgenin örfünü (amel-i ehl-i Medine) güçlü bir delil kabul etmiştir.
III. Akli çıkarımlara dayalı rey yönteminden ziyade doğrudan nassa ve özellikle zayıf da olsa hadislere dayanmayı öncelikli kural haline getirmiştir.
Yukarıda metodolojik yaklaşımları ve özellikleri verilen bu ameli-fıkhi ekollerin kurucuları sırasıyla aşağıdakilerin hangisinde doğru olarak verilmiştir?
- AEbu Mansur el-Maturidi - İmam Şafii - Ahmed b. Hanbel
- BEbu Hanife - Ebu'l-Hasan el-Eş'ari - Ahmed b. Hanbel
- CEbu Mansur el-Maturidi - İmam Malik - İmam Şafii
- Ebu Hanife - İmam Malik - Ahmed b. HanbelCevap
- EEbu Hanife - İmam Malik - Ebu'l-Hasan el-Eş'ari