XIX. yüzyılda İngiltere'nin Osmanlı Devleti'ne yönelik dış politikası incelendiğinde, yüzyılın son çeyreğine kadar genel olarak Osmanlı toprak bütünlüğünü koruma yönünde hareket ettiği, ancak bu dönemden itibaren bu politikadan vazgeçerek kendi çıkarlarını doğrudan korumaya yönelik işgalci stratejiler (Kıbrıs'ın üs olarak alınması, Mısır'ın işgali) geliştirdiği görülmektedir.
İngiltere'nin Osmanlı Devleti'ne yönelik bu politika değişikliğinde;
I. Süveyş Kanalı'nın açılmasıyla birlikte Doğu Akdeniz ve Hindistan sömürge yollarının stratejik öneminin artması,
II. Kanun-i Esasi'nin ilanıyla meşruti yönetime geçilmesinin, padişahın mutlak yetkilerini tamamen sona erdirerek ülkede parlamenter sistemi kesin olarak yerleştirmesi,
III. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı (93 Harbi) sonrasında imzalanan Ayastefanos Antlaşması'nın, Rusya'yı Akdeniz dengelerini bozacak şekilde bölgede aşırı güçlü bir konuma getirmesi
durumlarından hangilerinin etkili olduğu savunulabilir?
- AYalnız I
- BYalnız II
- CI ve II
- I ve IIICevap
- EI, II ve III