Examkin

Soru

Zorluk: Çok zorI. Dünya Savaşı'nın Sonuçları ve Paris Barış Konferansı

I. Dünya Savaşı'nın ardından İtilaf Devletleri, 18 Ocak 1919'da Paris Barış Konferansı'nı toplayarak savaşın sonuçlarını ve yeni dünya düzenini kararlaştırmak istemişlerdir. Konferansta alınan kararlar ve yaşanan gelişmelerle ilgili şu bilgiler verilmektedir:

I. Mağlup devletlerden toprak talep edilmesini yasaklayan Wilson İlkesi'ni aşmak amacıyla 'manda ve himaye' sisteminin uygulamaya konması,
II. Gizli antlaşmalarla İtalya'ya vaat edilen İzmir ve çevresinin, Doğu Akdeniz'de güçlü bir İtalyan varlığı istemeyen İngiltere'nin baskısıyla Yunanistan'a bırakılması,
III. İtilaf Devletleri'nin Osmanlı coğrafyasındaki paylaşım planlarını kesinleştirmek amacıyla Osmanlı Devleti ile imzalanacak barış antlaşmasının (Sevr) tüm şartlarının bu konferansta karara bağlanıp imzalanması.

Bu bilgilerden hangileri, konferansın hem İtilaf Devletleri arasında yeni çıkar çatışmaları ve görüş ayrılıkları yarattığına hem de Wilson İlkeleri'nin sömürgecilik karşıtı tezlerini işlevsiz kılacak formüller ürettiğine doğrudan kanıt gösterilebilir?

  1. A
    Yalnız I
  2. B
    Yalnız II
  3. I ve IICevap
  4. D
    I ve III
  5. E
    I, II ve III

Cevap

I ve II öncüllerini içeren seçenek doğrudur. Manda ve himaye sistemi Wilson İlkeleri'nin sömürgecilik karşıtı kararlarını bypass etmek için üretilmiş bir formüldür. İzmir'in Yunanistan'a bırakılması ise İtilaf Devletleri arasındaki ilk ciddi görüş ayrılığını gösterir. Osmanlı Devleti ile yapılacak barış antlaşması (Sevr) ise bu konferansta imzalanmamış, daha sonraya (San Remo Konferansı ve sonrasına) bırakılmıştır.
Paris Barış Konferansı'nda kabul edilen manda ve himaye sistemi, Wilson İlkeleri'nin toprak ilhakını ve sömürgeciliği yasaklayan hükümlerini aşmak için üretilmiş bir formüldür. İzmir'in İtalya yerine Yunanistan'a bırakılması ise İtilaf Devletleri arasındaki ilk büyük görüş ayrılığını ve çıkar çatışmasını yansıtır. Dolayısıyla I ve II öncüllerini barındıran seçenek doğrudur.

Adım Adım Çözüm

1
Birinci öncülün Wilson İlkeleri ile ilişkisini analiz etmek.
Manda ve himaye sistemi, Wilson İlkeleri'nin 'savaş sonrası toprak ve tazminat alınmayacaktır' maddesine karşı geliştirilmiş yeni bir sömürgecilik yöntemidir. Dolayısıyla bu durum, Wilson İlkeleri'nin sömürgecilik karşıtı tezlerini işlevsiz kılacak bir formül üretildiğini kanıtlar.
Manda sisteminin sömürgeciliğin maskelenmiş bir biçimi olduğunu kavramak.
2
İkinci öncülün İtilaf Devletleri arasındaki ilişkilere etkisini değerlendirmek.
İzmir ve çevresinin gizli antlaşmalarla İtalya'ya vaat edilmesine rağmen konferansta İngiltere'nin desteğiyle Yunanistan'a verilmesi, İtilaf Devletleri arasında yaşanan ilk büyük görüş ayrılığını ve çıkar çatışmasını kanıtlar.
İngiltere'nin Doğu Akdeniz'de güçlü bir İtalya yerine kontrol edebileceği bir Yunanistan'ı tercih etme politikasını analiz etmek.
3
Üçüncü öncüldeki Osmanlı barış antlaşması bilgisini tarihsel süreç bakımından kontrol etmek.
Osmanlı Devleti ile yapılacak barış antlaşması (Sevr), topraklarının paylaşımı üzerindeki anlaşmazlıklar nedeniyle Paris Barış Konferansı'nda karara bağlanamamış ve imzalanamamıştır. Bu antlaşmanın şartları Nisan 1920'deki San Remo Konferansı'nda belirlenmiş ve Ağustos 1920'de imzalanmıştır. Bu sebeple üçüncü öncül yanlıştır.
Osmanlı Devleti ile yapılan barış antlaşmasının gecikme nedenini ve kronolojisini bilmek.

Anahtar Kavram

Paris Barış Konferansı'nda İtilaf Devletleri arasındaki çıkar çatışmaları ve Wilson İlkeleri'nin manda sistemiyle aşılması.
Tahmini Süre:3m 0s
Bu soruyu puanla

Konular

I. Dünya Savaşı'nın Sonuçları ve Paris Barış Konferansı