(I) Antik Yunan tiyatrosunda oyuncuların yüzlerine taktıkları maskeler, yalnızca karakterlerin uzaktan seçilebilmesini sağlayan basit birer görsel araç değildi. (II) Bu maskeler, ağız kısmındaki özel hunimsi tasarımlar sayesinde oyuncunun sesini güçlendirerek açık hava tiyatrolarındaki ses iletimini kolaylaştırıyordu. (III) Helenistik Dönem tiyatro yapılarında oturma sıralarının eğimi de sesin en arka bölümlere kadar pürüzsüz ulaşmasında büyük rol oynuyordu. (IV) Ayrıca maskelerin üzerindeki sabit ve abartılı ifadeler, seyircinin oyuncunun kişisel kimliğinden uzaklaşıp canlandırılan karakterin trajik yazgısına odaklanmasına yardım ediyordu. (V) Bireysel olandan uzaklaşan seyirci, böylece sahnede sergilenen evrensel acıyla daha kolay bütünleşiyor ve tragedyadan beklenen zihinsel arınmayı (katarsis) yaşıyordu.
Bu parçadaki numaralanmış cümlelerden hangisi düşüncenin akışını bozmaktadır?
- AI
- BII
- IIICevap
- DIV
- EV