Osmanlı klasik idari yapısında sadrazamın mutlak vekili olan sadaret kethüdası iç işlerinden sorumlu iken, divanın yazı işlerini yürüten reisülküttap dış yazışmaları yönetirdi. XIX. yüzyılda II. Mahmud tarafından yapılan düzenlemeyle sadaret kethüdalığı Dahiliye Nezareti'ne, reisülküttaplık ise Hariciye Nezareti'ne dönüştürülmüştür.
Bu kurumsal dönüşümün temel amacı ve Osmanlı idari yapısına getirdiği yenilik göz önüne alındığında, aşağıdakilerden hangisi savunulamaz?
- AGeleneksel yönetim birimlerinin yerini uzmanlaşmış bakanlık yapısının aldığı
- BMerkezî idarede iş bölümü ve bürokratik uzmanlaşmanın hedeflendiği
- Yönetimde meclis üstünlüğüne dayalı anayasal ve demokratik düzene geçilmesinin sağlandığıCevap
- DSadrazamın ve sarayın geleneksel yetkilerinin modern devlet mekanizmasına uyumlandırıldığı
- EDevlet işlerinin yürütülmesinde daha hızlı ve koordineli bir karar alma mekanizması kurulmak istendiği
Cevap
Yönetimde meclis üstünlüğüne dayalı anayasal ve demokratik düzene geçilmesinin sağlandığı yargısı savunulamaz.
Doğru cevap, yönetimde meclis üstünlüğüne dayalı anayasal ve demokratik düzene geçilmesinin sağlandığı yönündeki yargıdır. II. Mahmud Dönemi'nde sadaret kethüdalığı ve reisülküttaplığın nezaretlere dönüştürülmesi idari yapıyı rasyonelleştirmeyi ve merkezi yönetimi güçlendirmeyi amaçlar. Bu ıslahatlar mutlak monarşi yapısı içinde gerçekleştirilmiştir. Osmanlı Devleti'nde anayasal düzene geçiş ve meclis üstünlüğü (Kanun-ı Esasi ve Meclis-i Mebusan) ancak 1876 yılında I. Meşrutiyet'in ilanıyla gerçekleşmiştir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
XIX. Yüzyıl Osmanlı İdari Modernleşmesi ve Nezaretlerin (Bakanlıkların) Kurulması
Tahmini Süre:2m 0s