Atatürk döneminde 1923-1929 yılları arasında özel teşebbüse dayalı liberal bir ekonomi modeli izlenmiş; ancak beklenen kalkınmanın tam olarak sağlanamaması ve dış etkenler sonucunda 1930’lu yıllardan itibaren "Devletçilik" ilkesi doğrultusunda planlı ekonomi dönemine geçilmiştir.
Aşağıdakilerden hangisi, 1930’lu yıllarda Türkiye’nin devletçi bir ekonomi politikasına yönelmesinin temel nedenleri arasında gösterilemez?
- A1929 Dünya Ekonomik Bunalımı'nın etkisiyle dış ticaretin daralması ve tarım fiyatlarının düşmesi
- B1927'de çıkarılan Teşvik-i Sanayi Kanunu'ndan özel sektörün sermaye yetersizliği nedeniyle beklenen verimin alınamaması
- 1926'da kabul edilen Kabotaj Kanunu ile deniz ticaretinde milli egemenliğin sağlanmış olmasıAnswer
- DLozan Barış Antlaşması ile getirilen gümrük kısıtlamalarının 1929 yılında sona ermesiyle korumacı politikalara imkan doğması
- EHalkın elinde ağır sanayi yatırımlarını gerçekleştirecek yeterli sermaye, teknik bilgi ve tecrübe birikiminin bulunmaması
Answer
1926'da kabul edilen Kabotaj Kanunu ile deniz ticaretinde milli egemenliğin sağlanmış olması
Kabotaj Kanunu, deniz ticaretinde milli bağımsızlığı sağlayan ve Milliyetçilik ilkesiyle doğrudan ilgili bir düzenlemedir. 1926 yılında yürürlüğe girmiştir. Ancak 1930'lu yıllarda Devletçilik ilkesine ve planlı ekonomiye geçilmesinin temel nedenleri; 1929 Dünya Ekonomik Bunalımı'nın yarattığı daralma, özel sektörün sermaye yetersizliği nedeniyle Teşvik-i Sanayi Kanunu'nun başarısız olması ve Lozan'dan kalan gümrük kısıtlamalarının sona ermesidir. Dolayısıyla deniz ticaretinin millileştirilmesi bir 'neden' değil, kendi başına bir 'inkılap'tır.
Step-by-Step Solution
Key Concept
1930 Sonrası Devletçi Ekonomiye Geçiş Nedenleri